Postanowienie NSA z 17 maja 2013 r., I OZ 376/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1670/12 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1670/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że w skardze na powyższą decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego nie poprał uzasadnieniem.

Rozpoznając powyższy wniosek Sąd I instancji uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej.

Sąd zwrócił uwagę, że podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny. Sąd wskazał, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera należytego uzasadnienia. Skarżący nie wykazał, w jaki konkretnie sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając także na uwadze treść art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie dopatrzył się w sprawie wystąpienia żadnej z przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S. W., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi i instancji.

.Skarżący podniósł, że zarówno w pismach do Starosty Oświęcimskiego jak i w odwołaniu od decyzji Starosty Oświęcimskiego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, wyraźnie wskazywał na konsekwencje jakie będzie musiał ponosić w związku z decyzją w przedmiocie cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami. Żalący podkreślał, że wobec pogorszenia się stanu zdrowia jego żony został obarczony de facto wszelkimi obowiązkami i powinnościami, które wymagają skorzystania z samochodu (dowóz dzieci do szkoły, dowóz żony do lekarza). Stanisław Węgrzyn akcentował również, iż pozbawienie go dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami zmusi go do zlikwidowania prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, której powoduje, iż korzystanie w jej ramach z samochodu jest nieodzowne.

Powyższe przyczyny dawały w ocenie żalącego podstawy do uznania, iż nie wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji będzie wiązało się z wyrządzeniem znacznej szkody dla jego samego i osób mu najbliższych oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem żalącego z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, którym dysponował Sąd wydając przedmiotowe postanowienie, wynikały zatem przesłanki uzasadniające uwzględnienie, wniosku o wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mimo tego Sąd rozpatrując przedmiotowy wniosek nie wziął tychże kwestii pod uwagę, wydając postanowienie niekorzystne dla żalącego się.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na mocy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272 oraz postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04 oraz postanowienie NSA z dnia 29 wrzesień 2009 r. sygn. akt I OSK 1333/09 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zawarł w skardze. Skarżący nie uzasadnił powyższego wniosku, nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, ani w odwołaniu od decyzji organu I instancji, ani w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący nie wskazał na konsekwencje jakie będzie musiał ponosić w związku z decyzją w przedmiocie cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami. Zatem, Sądowi I instancji nie można zarzucić, iż nie wziął tych kwestii pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Na marginesie, należy wskazać że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na tym etapie postępowania, nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia kolejnego (poprawnego) wniosku w tej sprawie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.