Postanowienie NSA z 24 kwietnia 2009 r., I OZ 377/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1120/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] czerwca 2008 r. [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. K. od wyroku tego Sądu z dnia 9 października 2008 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż orzeczenie to wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 8 grudnia 2008 r. W dniu 11 grudnia A. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, który rozpatrzony pozytywnie został postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r., zaś w dniu 21 stycznia 2009 r. Okręgowa rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła adwokata M. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pismem z dnia 20 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego złożyła skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku. Odrzucając wniesiony środek zaskarżenia Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, iż zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 7 stycznia 2009 r., zatem skarga kasacyjna złożona w dniu 20 lutego 2009 r. podlegała, zadaniem Sądu, odrzuceniu na podstawie art. 178 powołanej ustawy.

Zażalenie na to postanowienie wniósł A. K., reprezentowany przez tego samego adwokata, domagając się uchylenia w całości zaskarżonego orzeczenia i zarzucając mu naruszenie art. 177 § 1 wskazanej ustawy. W uzasadnieniu autor zażalenia stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w trakcie procedury przyznawania skarżącemu prawa pomocy. Ponadto pełnomocnik strony podniósł, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż w jego opinii trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej winien rozpoczynać swój bieg od dnia, w którym pełnomocnik wyznaczony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go do działania w sprawie. Tym samym, zdaniem wnoszącego zażalenie, skarga kasacyjna, złożona w niniejszej sprawie, wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Nie można uznać za trafne stanowiska pełnomocnika A. K., iż w sprawach, w których strona występuje z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niej reprezentanta z urzędu trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna się z dniem, w którym pełnomocnik wyznaczony został do działania w imieniu strony. Podkreślenia wymaga, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie istnieje instytucja wstrzymania biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Nawet procedura przyznawania stronie prawa pomocy nie powoduje wstrzymania biegu takiego terminu. Zamiast tego przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują możliwość przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, o ile uchybienie takie nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, iż z uwagi na długotrwałość procedury przyznawania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, wyłączona jest wina strony w uchybieniu, o ile nastąpiło ono wyłącznie z tej przyczyny. Tym samym stwierdzić trzeba, że pełnomocnik strony, wyznaczony do działania w sprawie z urzędu, w takiej sytuacji zobligowany jest do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, który to wniosek, wraz z uzasadnieniem, złożony winien być w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, co wynika z art. 87 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy. Jednocześnie z takim wnioskiem pełnomocnik winien dokonać czynności, której nie dokonano w terminie.

Pełnomocnik strony, wnosząc skargę kasacyjną, nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. K. Podkreślić trzeba bowiem, iż pełnomocnik skarżącego nie tylko nie zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, a nadto dokonał tej czynności w terminie wskazanym w art. 177 § 1 przywołanej ustawy, który to termin ma zastosowanie jedynie w sprawach, w których nie zachodziła potrzeba wcześniejszego rozpoznania wniosku o ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu, co spowodowało uchybienie powyższemu terminowi. Przywrócenie terminu nie może nastąpić w postępowaniu wszczętym z urzędu.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.