Postanowienie NSA z 8 maja 2019 r., I OZ 377/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o. o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 698/18 o odrzuceniu skargi [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 2 marca 2018 r. wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego odpisu z KRS w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 marca 2018 r., a zatem termin do jego wykonania upływał z dniem 19 marca 2018 r. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła braku to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – zwanej dalej P.p.s.a.) odrzucono skargę. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca Spółka, podkreślając, że nie uzupełniła tylko jednego braku i to bez swojej winy. Jej działanie nie było działaniem celowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stwierdzić należy, iż stosownie do art. 28 § 1 w związku z art. 29 P.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 P.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek. Komentarz do art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX/el 2018 r.). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest niewątpliwie odpis z KRS, czyli dokument o przedstawienie którego została skarżąca Spółka wezwana, a który nie został złożony do akt sprawy. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i w sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi pomimo wezwania, Sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Odnośnie argumentacji zażalenia, podkreślić trzeba, że brak winy może być oceniany jedynie w postępowaniu o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a nie w zażaleniu na odrzucenie skargi.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji