Postanowienie NSA z 21 kwietnia 2016 r., I OZ 378/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 2/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego

Sprawa

w sprawie ze skargi D. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 października 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie wezwał D. J. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 października 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

D. J. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżący podniósł, że Sąd I instancji wydał zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Do zażalenia skarżący załączył wypełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

W postępowaniu sądowadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w sprawie. W myśl art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Artykuł 230 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym jest m.in. skarga (§ 2).

Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 października 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. W tym przypadku podstawę prawną określenia wysokości wpisu stanowi § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prawidłowość takiego określenia wysokości wpisu od skargi na przewlekłość postępowania potwierdza stanowisko orzecznictwa (por. postanowienie NSA z 11 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 735/12; postanowienie NSA z 22 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1054/11; postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 524/11). Tym samym wysokość wpisu sądowego została ustalona prawidłowo przez Przewodniczącego Wydziału.

Odnosząc się do zarzutu podniesionego w zażaleniu, że Sąd I instancji wydał zaskarżone zarządzenie przed rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, że wniosek taki został złożony dopiero wraz z zażaleniem na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. Na skutek rozpoznania zażalenia postanowienie to zostało utrzymane w mocy prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2016 r. W takiej sytuacji wobec odmowy przyznania prawa pomocy, skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.