Postanowienie NSA z 9 lipca 2019 r., I OZ 378/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 767/18 o odrzuceniu skargi J. P. na zarządzenie Wójta Gminy W. z dnia [...] września 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora przedszkola postanawia:

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 6 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. na zarządzenie Wójta Gminy W. z [...] września 2018 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora przedszkola.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 31 października 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i pouczona, że czynności tych należy dokonać w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej 23 listopada 2018 r., a ponieważ nie uiszczono wpisu od powyższej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, zarzucając mu naruszenie:

1. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych ani też nie uiściła należnego wpisu pomimo wezwania, podczas gdy pełnomocnik nie została prawidłowo zawiadomiona o przesyłce pocztowej zawierającej powyższe pismo, co uniemożliwiało w sposób bezpośredni odebranie przesyłki a w szczególności Poczta Polska S.A. poprzez swoich doręczycieli nie dokonała zawiadomienia ani powtórnego zawiadomienia dotyczącego przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, co powoduje, że nie istniały podstawy do odrzucenia skargi,
2. art. 73 § 3 i § 4 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że strona została prawidłowo powtórnie zawiadomiona o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i tym samym uznanie, że doręczenie dokonano z upływem ostatniego dnia ww. okresu pomimo, że Poczta Polska S.A. nie dokonała dotyczącego przedmiotowej przesyłki co spowodowało, że pełnomocnik nie odebrała pism o uzupełnienie braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Na wezwanie Sądu skarżąca przedstawiła odpowiedź Poczty Polskiej na złożoną reklamacją co do braku awiza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W okolicznościach niniejszej sprawy, jak wynika z akt, pełnomocnikowi skarżącej doręczono w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do złożenia pełnomocnictwa, a ponieważ pomimo upływu siedmiodniowego terminu strona nie uzupełniła braków skargi, Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Podkreślić trzeba, że dla skuteczności doręczenia przesyłki w trybie art. 73 P.p.s.a. konieczne jest, aby została skierowana na podany przez stronę adres, a następnie zwrócona przez operatora pocztowego z uwagi na niepodjęcie w terminie, mimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, o możliwości jego odebrania w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, w określonym terminie. Konieczne jest też, by przesyłka nie mogła zostać uprzednio doręczona w sposób właściwy (np. adresatowi osobiście) lub zastępczy (np. dorosłemu domownikowi). Taki sposób doręczenia stwarza domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., które polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Obalenie tego domniemania ciąży na stronie skarżącej. Zatem kwestionując fakt pozostawienia stosownego zawiadomienia w swojej skrzynce odbiorczej przez pracownika poczty lub ustalenie, kiedy nastąpiło tzw. awizowanie przesyłki strona winna wskazać takie okoliczności, które wzbudziłyby wątpliwości sądu w tym zakresie. Brak powyższego skutkuje przyjęciem, stosowanie do treści art. 73 § 4 P.p.s.a., że doręczenie przesyłki zostało dokonane skutecznie.

Taka też sytuacja zaistniała w okolicznościach niniejszej sprawy. Na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającego ww. wezwanie ustalono, że awizowanie przesyłki nastąpiło w dniach 9 i 19 listopada 2018 r., a zatem upływ siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 30 listopada 2018 r. Ponieważ pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w tym terminie braków skargi zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił ją.

Ponieważ skarżąca nie podważyła skutecznego doręczenia jej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, także wnosząc reklamację odnośnie awizowania przesyłki, jako niezasługujące na uwzględnienie należało ocenić oba podniesione w zażaleniu zarzuty.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.