Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 2017/16 (dalej postanowienie z 14 lutego 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A.B. (dalej skarżąca) w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 2017/16 (dalej postanowienie z 22 stycznia 2018 r.) odrzucił skargę kasacyjną A.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 2017/16.
Pismem nadanym dnia 1 lutego 2018 r. skarżąca wniosła sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z 22 stycznia 2018 r.
Sąd I instancji wskazał, że stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej ppsa) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z powyższego wynika, że sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego, przesądza o jego dopuszczalności.
Wniesienie zażalenia sporządzonego osobiście przez skarżącą, na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, stanowi o jego niedopuszczalności. Zgodnie z art. 197 § 2 ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei zgodnie z art. 178 ppsa Sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tego względu, zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu (k. 59, 113-115, 133, 134, 137-138, 141-142, 149 akt I SA/Wa 2017/16).
Postanowienie z 14 lutego 2018 r. stało się przedmiotem zażalenia A.B., która wskazała, że przydzielony jej adwokat działał na jej szkodę, jednocześnie skarżąca podniosła szereg okoliczności niezwiązanych bezpośrednio z przedmiotem zażalenia (k. 146-146v akt I SA/Wa 2017/16).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przywołał art. 194 § 4 ppsa, zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 ppsa, tj. podmioty zwolnione od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Sąd I instancji prawidłowo pouczył skarżącą o treści powyższych przepisów. Mimo udzielonego jej pouczenia, zażalenie na postanowienie odrzucające jej skargę kasacyjną sporządziła osobiście. Z akt sprawy nie wynika, by skarżąca była adwokatem, radcą prawnym lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 ppsa.
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 ppsa, na podstawie art. 178 ppsa, winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone, jako obarczone nieusuwalnym brakiem (postanowienie NSA z 30.9.2004 r., OZ 474/04, ONSAiWSA 2004/2/34, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8, s. 528, uw. 13; postanowienie NSA z 8.1.2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2017 r. s. 795, nb 22). Z tych względów Sąd I instancji słusznie uznał, że zażalenie skarżącej było niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.