Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie NSA z 9 maja 2019 r., I OZ 384/19

PostanowienieprawomocneNaczelny Sąd Administracyjny·9 maja 2019 r.

Powołane przepisy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 9 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SO/GL 45/18 o wymierzeniu grzywny
Sprawa
w sprawie z wniosku M. P. o wymierzenie Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu wraz z aktami sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie
Skład
sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] grzywnę w wysokości 500 zł i zasądził od organu na rzecz M. P. 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W sprawie okolicznością bezsporną jest, że skarga z dnia 3 listopada 2017 r. została przekazana do Sądu dopiero po upływie ponad 300 dni, a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. W ocenie Sądu zaistniała zatem przesłanka do zastosowania art. 55 § 1 P.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny. Jednocześnie Sąd stwierdził, że wysokość orzeczonej grzywny nie może być uznana za nadmierną i jednocześnie zapobiegnie w przyszłości naruszaniu przez organ jego obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], wnosząc o jego uchylenie w części i oddalenie wniosku. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że opóźnienie w przekazaniu skargi nie wynikało ze złej woli organu. Świadczy o tym chociażby okoliczność, że gdy tylko zauważono uchybienie, w ciągu kilku dni przekazano skargę do Sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie piętnastu dni od dnia jej otrzymania. Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do wskazanych obowiązków sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Z powyższych przepisów wynika, że na organie, za pośrednictwem którego strona postępowania wnosi skargę do sądu administracyjnego, ciąży obowiązek przekazania tej skargi w terminie określonym w ustawie. W razie niedochowania tego terminu sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Z użytego w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowania "sąd może" wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi uznanie co do orzeczenia grzywny. Podkreślić przy tym należy, że przesłankami wystarczającymi do jej orzeczenia jest stwierdzenie, że organ nie wywiązał się z obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz złożenie przez skarżącego wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką jej wymierzenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

W niniejszej sprawie Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] sam przyznał, że skargę z dnia 3 listopada 2017 r. przekazał Sądowi pierwszej instancji z opóźnieniem. Z akt sprawy wynika, że skarga ta została przekazana Sądowi dopiero po interwencji skarżącego dnia 28 września 2018 r., a więc po ponad 330 dniach. Powyższe ustalenia upoważniały więc Sąd do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że w niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. art. 55 § 1 P.p.s.a. Wysokość grzywny jest uzasadniona okolicznościami niniejszej sprawy i odzwierciedla naruszenie prawa, którego dopuścił się organ.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.