Postanowienie NSA z 19 kwietnia 2018 r., I OZ 385/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 521/17 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 521/17

Sprawa

w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 521/17 (dalej postanowienie z 14 lutego 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. S. (dalej skarżący) w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku stałego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 10 stycznia 2018 r. I SA/Wa 521/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 września 2017 r. I SA/Wa 521/17, ze względu na sporządzenie jej i podpisanie osobiście przez skarżącego.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł 6 lutego 2018 r. zażalenie (data stempla biura podawczego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej ppsa) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia obioru znajdującego się w aktach sprawy, skarżący 30 stycznia 2018 r., otrzymał odpis postanowienia z 10 stycznia 2018 r., wraz z informacją o przysługującym zażaleniu i trybie jego wniesienia. Mimo otrzymanego pouczenia zażalenie zostało sporządzone przez skarżącego osobiście (k. 7, 17-21, 25, 28-30, 34, 36, 37, 40-41 akt I SA/Wa 521/17).

Zażalenie na postanowienie z 14 lutego 2018 r. wniósł M. S. zarzucając, że Sąd I instancji odmówił mu wyznaczenia pełnomocnika z urzędu, by sporządził skargę kasacyjną, tym samym spowodował, że czynności procesowe podejmuje osobiście (k. 48 akt I SA/Wa 521/17).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przywołał art. 194 § 4 ppsa, zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 ppsa, tj. podmioty zwolnione od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

Sąd I instancji pouczył skarżącego o treści powyższych przepisów. Mimo udzielonego mu pouczenia, zażalenie na postanowienie odrzucające jego skargę kasacyjną sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 ppsa.

W sprawie I SA/Wa 521/17 Sąd I instancji nie odmówił skarżącemu ustanowienia pełnomocnika z urzędu (k. 1-52 akt I SA/Wa 521/17).

Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 ppsa, na podstawie art. 178 ppsa, winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone, jako obarczone nieusuwalnym brakiem (postanowienie NSA z 30.9.2004 r., OZ 474/04, ONSAiWSA 2004/2/34, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8; s. 528, uw. 13; postanowienie NSA z 8.1.2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2017 r. s. 795, nb 22). Z tych względów Sąd I instancji słusznie uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.