Postanowienie NSA z 21 kwietnia 2016 r., I OZ 386/16

Wydany

21 kwietnia 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.B. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2016 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1802/14 o ściągnięciu od D.B. kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi D.B. i K.B. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 28 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1802/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił prawomocnie zmiany pkt 2 postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 listopada 2014 r., którym odmówiono zwolnienia D.B. od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.

Zarządzeniem z dnia 11 marca 2016 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1802/14 Przewodniczący VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od D.B. kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D.B. i K.B. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 28 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia.

W uzasadnieniu wskazano, że D.B. wniosek o odpis orzeczenia z uzasadnieniem złożył w dniu 19 czerwca 2015 r., a do chwili wydania zarządzenia opłaty kancelaryjnej nie uiścił. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony – adw. H.O. w dniu 30 lipca 2015 r. W związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. wezwano D.B. do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wezwanie odebrano w dniu 1 lutego 2016 r., lecz opłaty kancelaryjnej nie uiszczono.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła pełnomocnik skarżącego – adw. H.O. Wskazała, że reprezentowany przez nią małoletni nie ma dochodów i nie jest w stanie uiścić opłaty. Podniosła też, że Sąd kieruje zarządzenie do pełnomocnika z urzędu, który nie jest pełnomocnikiem w postępowaniu wykonawczym. To strona powinna uiścić opłatę. Wskazała, że jako pełnomocnik z urzędu nie ma kontaktu z małoletnim dzieckiem mieszkając na terenie USA. Trudno zatem przyjąć, że do pełnomocnika należy wyłożenie własnego wynagrodzenia na pokrycie opłaty od uzasadnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że skarżący nie został zwolniony w ramach prawa pomocy od uiszczenia kosztów sądowych. Ponadto prawidłowo wezwano stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie nie jest sporne, że ta opłata kancelaryjna nie została w sprawie uiszczona. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 234 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nawiązując do argumentów zażalenia podkreślić należy, że zaskarżonym zarządzeniem zarządzono ściągnięcie opłaty kancelaryjnej od D.B., a nie od jego pełnomocnika. A zatem do uiszczenia opłaty zobowiązany jest D.B.. Zarządzenie zaś zostało doręczone jego pełnomocnikowi, który nim pozostaje, gdyż sprawa ściągnięcia opłaty mieści się w zakresie postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, w której ów pełnomocnik został ustanowiony. Wynika to z art. 67 § 5 ww. ustawy, zgodnie z którym jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W postępowaniu przed sądem administracyjnym doręcza się zatem pisma ustanowionemu pełnomocnikowi - dlatego zarządzenie zostało korespondencyjnie skierowane do adw. H.O. Nie oznacza to jednak, że to ten pełnomocnik jest bezpośrednio zobowiązany do wykonania zarządzenia sądu - zobowiązana jest bowiem reprezentowana przez niego strona. Obowiązkiem pełnomocnika jest jednak przekazanie zarządzenia reprezentowanej stronie oraz poinstruowanie jej w zakresie sytuacji prawnej związanej z tym zarządzeniem i jego realizacją, tak aby zostało ono przez stronę wykonane.

Mając na uwadze powyższe, zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.