Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości jako wniesioną po terminie.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 października 2015 r. Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi zakończył swój bieg w dniu 23 listopada 2015 r. (poniedziałek). Przesyłka zawierająca skargę została zaś nadana w dniu 24 listopada 2015 r., co potwierdza data stempla pocztowego. Skarga została zatem złożona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, co skutkuje jej odrzuceniem.
Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli skarżący S.J. oraz uczestniczka postępowania – H.J.
S.J. w swoim zażaleniu zarzucił Sądowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skarga z dnia 24 listopada 2015 r. została wniesiona po upływie terminu do jej złożenia. W zażaleniu wskazano, że pełnomocnik skarżącego nie był umocowany do reprezentowania go przed sądami administracyjnymi, a jedynie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Sieradzu. Dopiero wraz z wnoszoną skargą przedłożył odpowiednie pełnomocnictwo. Zatem, zdaniem autora zażalenia, termin do wniesienia skargi powinien być liczony od daty, gdy to sam skarżący uzyskał informację o decyzji, co miało miejsce w dniu 26 października 2015 r. W konsekwencji uznać należy, że skarga datowana na dzień 24 listopada 2015 r. wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu.
Uczestniczka w swoim zażaleniu również zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez uznanie, ze skarga wniesiona została z naruszeniem ustawowego terminu do jej złożenia. W zażaleniu podniosła ona argumenty tożsame z argumentami zawartymi w zażaleniu skarżącego. Dodatkowo wyjaśniła, że skarżący uzyskał informację o decyzji dopiero w dniu 26 października 2015 r., to jest w dacie gdy zaskarżona decyzja została doręczona H.J.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Stosownie do art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Zgodnie zaś z art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowanym jest pogląd, że aby uznać decyzję za poprawnie doręczoną, w sytuacji gdy strona ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika do jej reprezentowania, należy doręczyć ją właśnie temu pełnomocnikowi. Doręczenie decyzji stronie nie wywiera skutków procesowych. W konsekwencji dopiero od daty doręczenia aktu pełnomocnikowi strony liczony jest termin do wniesienia środka zaskarżenia (por. post. NSA z 21 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1855/13; post. NSA z 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II GSK 1795/14; post. NA 14 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2536/12; post. NSA z 6 marca 2013 r. sygn. akt II GSK 222/13; post. NSA z 21 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2688/13).
Ponieważ w niniejszej sprawie skarżący ustanowił profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania go w postępowaniu administracyjnym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Sieradzu, to organ ten właściwie i zgodnie z obowiązującymi przepisami, przesłał decyzję do tego pełnomocnika. Bez wpływu na poprawność takiego doręczenia pozostaje fakt, że w momencie odbioru decyzji pełnomocnik nie posiadał upoważnienia do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. Doręczenie decyzji wydanej przez organ drugiej instancji w związku rozpoznaniem odwołania jest bowiem elementem postępowania administracyjnego. Aby zatem określić właściwy sposób doręczenia rozstrzygnięcia, w tym podmiot któremu powinna była zostać przesłana decyzja, a w konsekwencji ustalić poprawnie datę tego doręczenia, zastosować należało przepisy k.p.a. Stosownie do art. 40 § 2 k.p.a. decyzja przesłana została pełnomocnikowi skarżącego.
Od daty tego właśnie doręczenia, tj. od dnia 23 października 2015 r., liczyć należało termin do wniesienia skargi. Na termin ten bez wpływu pozostaje także moment uzyskania informacji o decyzji bezpośrednio przez skarżącego, bowiem doręczenie decyzji stronie ma wymiar wyłącznie informacyjny. Zaś skutki prawne związane z doręczeniem rozpoczynają się dopiero z datą skutecznego doręczenia rozstrzygnięcia ustanowionemu przez stronę pełnomocnikowi.
Ponieważ trzydziestodniowy termin do dokonania przedmiotowej czynności procesowej upływał w dniu 22 listopada 2015 r. (niedziela), to słusznie Sąd pierwszej instancji uznał za faktyczny ostatni dzień terminu poniedziałek – 23 listopada 2015 r. W konsekwencji zasadnym było uznanie skargi wniesionej w dniu 24 listopada 2015 r. za złożoną po terminie i odrzucenie jej jako spóźnionej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia.