Postanowienie NSA z 1 czerwca 2010 r., I OZ 388/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Po 667/09 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 25 marca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 25 marca 2010 r. odrzucające skargę kasacyjną strony od wyroku z dnia 24 lutego 2010r.

W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że skarżący, pomimo pouczenia, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wobec tego, iż nie należy on do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", które mogą samodzielnie sporządzić takie zażalenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, iż jest ono niedopuszczalne.

Zażalenie na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2010 r. wniósł K. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny, a w sprawach wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Obowiązek ustanowiony w powołanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Bezsporne jest, że skarżący osobiście sporządził zażalenie i nie należy on do podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3, art. 194 P.p.s.a., a zatem zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.