Postanowienie NSA z 30 stycznia 2013 r., I OZ 39/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 714/12 o sprostowaniu wyroku tego Sądu z dnia 18 października 2012 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sprostował wyrok tego Sądu z dnia 18 października 2012 r. w ten sposób, iż w miejsce błędnie wpisanego organu – "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie" wpisano "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu". W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu, a powołanie innego organu jako wydającego zaskarżony akt nastąpiło w drodze oczywistej omyłki pisarskiej, co uzasadniało sprostowanie orzeczenia w trybie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zażalenie na to postanowienie wniósł S.J.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W zaskarżonym postanowieniu błędnie określono organ, który wydał zaskarżoną przez S.J. decyzję, w miejsce Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu wpisując Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie. Zasadnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż błąd ten był jedynie omyłką pisarską, szczególnie iż z całości akt sprawy niewątpliwie można ustalić organ, który wydał zaskarżone orzeczenie. Słusznym było zatem sprostowanie tej omyłki, a wydane w tym zakresie postanowienie w pełni odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw..z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.