Postanowienie NSA z 17 lutego 2023 r., I OZ 39/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R., A. M. i H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1260/22 odrzucające skargę H. P.

Sprawa

w sprawie ze skargi A. R., A. M. i H. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2022 r. nr DN.rn.625.35.2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z 23 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. P. na opisane w sentencji postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Sąd I instancji stwierdził, że skarga H. P. została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, a w konsekwencji podlegała odrzuceniu. Wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone H. P. 11 marca 2022 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia przez nią skargi upłynął 11 kwietnia 2022 r. Skarga została złożona 14 kwietnia 2022 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że H. P. udzieliła pełnomocnictwa A. R. do jej reprezentowania w postępowaniu administracyjnym. Pełnomocnictwo zostało przedłożone organom przy piśmie z 5 lutego 2022 r. A. R. odebrała zaskarżone postanowienie 25 marca 2022 r. Skarga została zatem złożona w ustawowym terminie liczonym od daty doręczenia orzeczenia pełnomocnikowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Z brzmienia art. 40 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 725 ze zm., dalej: K.p.a.) – aktualnego na datę wydania postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wynika, że pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi (§ 1). Jednocześnie, z § 3 tej normy wynika, że w sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism.

Art. 40 § 2 K.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczenia wszystkich pism procesowych, w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie (postanowienie SN z 09.9.1993 r. III ARN 45/93, OSNCP z 1994 r., nr 5, poz. 112). Termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało doręczone stronie (postanowienia SN z: 6.4.2000 r,. III RN 157/99, OSNP 2001/3/61; 7.11.2002, III RN/191/01, OSNP 2003/23/558). Doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych – przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Warszawie z 16 stycznia 2008 r., II SA/Wa 1855/07, cbosa).

Zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma więc ustalenie, czy skarżąca w postępowaniu administracyjnym była reprezentowana przez pełnomocnika, a w konsekwencji czy termin do wniesienia skargi powinien być liczony od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia pełnomocnikowi czy też od daty doręczenia tego rozstrzygnięcia do rąk skarżącej. Kwestia ta ma kluczowe znaczenie dla oceny, czy zachowany został termin do wniesienia skargi.

Z akt administracyjnych wynika, że w postępowaniu odwoławczym H. P. ustanowiła pełnomocnika w osobie A. R. Załączona do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnictwo obejmowało upoważnienie do reprezentowania we wszystkich postępowaniach administracyjnych dotyczących przejęcia nieruchomości W. i M. M. Nadto w treści samego wniosku, podpisanego również przez H. P., wyraźnie wskazano aby wszelką korespondencję dla ww. doręczać na adres jej pełnomocnika A. R. Konsekwencją tego winno być doręczenie zaskarżonego postanowienia, zgodnie z art. 40 § 2 K.p.a., pełnomocnikowi H. P. Postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 marca 2022 r. doręczone zostało H. P. w dniu 11 marca 2022 r. zaś A. R., która w tym postępowaniu występowała zarówno w imieniu własnym (jako strona), jak i H. P. (jako jej pełnomocnik) - w dniu 25 marca 2022 r. Termin do wniesienia skargi przez H. P. liczony być powinien zatem od daty doręczenia rozstrzygnięcia A. R. Skoro doręczenie takie nastąpiło 25 marca 2022 r., a skarga została wniesiona 14 kwietnia 2022 r., to brak było podstaw do uznania, że doszło w sprawie do przekroczenia terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. i w konsekwencji do odrzucenia skargi H. P. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.