Postanowienie NSA z 29 maja 2014 r., I OZ 398/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 810/13 o wstrzymaniu wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2013 r., Nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], wydane na skutek rozpoznania zażalenia na postanowienie Wójta Gminy L. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] odmawiające zwolnienia skarżącej do zapłaty kosztów postępowania rozgraniczeniowego w kwocie [...] zł i zobowiązujące ją do uiszczenia ww. kosztów.

Jednocześnie w skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, z uwagi na trudną sytuację finansową, w jakiej znalazła się skarżąca. Twierdziła ona, że otrzymuje miesięczne wynagrodzenie w kwocie ok. [...] zł netto i ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości ok. [...] zł miesięcznie (w tym podatek rolny w wysokości [...] zł rocznie), opłatę za energię elektryczną w kwocie [..] zł, opłatę za gaz w kwocie [....] zł oraz opłatę abonamentową za kanalizację w kwocie [...] zł). Ponadto, ponosi też koszty zakupu leków - w kwocie ok. [...] zł miesięcznie oraz opłaca, niepracującej córce, czynsz za mieszkanie w kwocie [...] zł miesięcznie.

Odmawiając wstrzymania wykonania ww. postanowienia Kolegium, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – powołując się na przepisy art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." – uznał, że wniosek B. K. nie mógł odnieść zamierzonego skutku bowiem wnioskodawczyni nie wykazała okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności, mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, porównanie wskazanych przez skarżącą dochodów i wydatków, przy uwzględnieniu załączonych dokumentów i treści skargi, nie uzasadniało twierdzenia, iż w razie wykonania zaskarżonego postanowienia istnieje niebezpieczeństwo zaistnienia ww. okoliczności.

Sąd Wojewódzki wskazywał, że z zaświadczenia o wysokości zarobków wystawionego przez pracodawcę skarżącej, wynika, że B. K. otrzymuje dochód miesięczny w kwocie [...] zł netto, jednak z zeznania podatkowego (PIT-37) wynika, że w 2012 r. skarżąca uzyskała dochód w wysokości [...] zł netto ([..] zł miesięcznie). Z kwoty tej opłaca rachunki za gaz ([...] zł), energię elektryczną ([...] zł), podatek rolny ([...] zł miesięcznie), opłatę za kanalizację ([...] zł) oraz leki w wysokości [...] zł, łącznie [...] zł. Z zaświadczenia pracodawcy o wysokości zarobków wynika, że z kwoty wynagrodzenia potrącana jest dobrowolna składka na ubezpieczenie PZU – [...] zł i pożyczkę z KZMP – [...] zł).

W ocenie Sądu także dobrowolne regulowanie przez skarżącą należności czynszowych córki na rzecz spółdzielni mieszkaniowej nie mogło być uznane za miesięczne obciążenie jej budżetu, podlegające odliczeniu od dochodu, bowiem skarżąca nie jest zobowiązana do regulowania tej należności.

B. K. we wniesionym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zażaleniu, podnosiła, że musiała w krótkim okresie czasu pomagać finansowo córce, kiedy ta nie mogła znaleźć pracy. Obecnie córka może pracować i może sobie zapewnić utrzymanie.

Powyższe – zdaniem skarżącej – nie ma jednak wpływu na jej sytuację finansową, która nadal jest trudna i uniemożliwia jej zgromadzenie środków potrzebnych na pokrycie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, co będzie skutkować koniecznością wszczęcia przeciwko niej postępowania egzekucyjnego, a w konsekwencji obowiązkiem poniesienia kosztów tego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszym przypadku skarżąca nie wykazała, iż poniesienie przez nią kosztów postępowania rozgraniczeniowego może spowodować skutki, o których mowa ww. przepisie. Konfrontując wysokość uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które ponosi należy stwierdzić, iż będzie w stanie zgromadzić środki na pokrycie ww. kosztów. Przytoczone stanowisko jest tym bardziej uzasadnione, że B. K. w zażaleniu wskazała, iż obecnie nie wspiera finansowo swojej córki, co powoduje, że środki dotychczas przeznaczane na ten cel może swobodnie zagospodarować na pokrycie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.