Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 229/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał B. K. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł (sto złotych) stosownie do §2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia (art. 234 P.p.s.a.) w sprawie ze skargi B. K. na bezczynność Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego S.A. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła B. K. domagając się zwolnienia z opłaty kancelaryjnej.
W dniu 11 marca 2011 skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 19 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania na skutek jego nieuzupełnienia w zakreślonym przez Sąd terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 234 § 2 P.p..a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Powyższego obowiązku nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.) lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 P.p.s.a.).
Skoro B. K. nie uzyskała zwolnienia od kosztów sądowych i nie przysługuje jej takie zwolnienie z mocy prawa, to wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej było zgodne z obowiązującymi przepisami.
Skarżąca, podobnie jak wszyscy pozostali uczestnicy postępowania przed sądami administracyjnymi, zobowiązana jest z mocy art. 219 P.p.s.a. do uiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z przepisu wskazanego w zdaniu poprzednim wynika nakaz równego traktowania wszystkich uczestników postępowania sądowoadministracyjnego, tj. także, spoczywający na sądzie administracyjnym, nakaz pobrania opłaty stanowiącej dochód budżetu państwa, od żądania doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżąca nie uiściła opłaty kancelaryjnej za doręczony jej w dniu 29 stycznia 2011 r. odpis wyroku z dnia 21 grudnia 2010 r. wraz z jego uzasadnieniem. W związku z tym należało uznać, że zaskarżone zarządzenie Sądu pierwszej instancji z dnia 13 stycznia 2011 r. nie narusza prawa i w konsekwencji zażalenie na to zarządzenie oddalić.
W związku z powyższym na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.