Postanowienie NSA z 21 stycznia 2009 r., I OZ 4/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1994/07 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi A. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1994/07 odrzucił wniosek A. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem terminu, bowiem skarżąca dowiedziała się o uchybieniach formalnych wniesionej skargi z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 31 stycznia 2008 r., które skarżąca odebrała osobiście w dniu 11 lutego 2008 r. Siedmiodniowy termin, wynikający z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), upłynął zatem w dniu 18 lutego 2008 r. Tymczasem skarżąca nadała przedmiotowy wniosek w Urzędzie Pocztowym w dniu 19 lutego 2008 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. S. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca przyznała, iż uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, lecz uchybienie to spowodowane jest jej trudną sytuacją życiową. Skarżąca wskazała, iż nie mogła nadać przedmiotowego wniosku w terminie, gdyż dopiero w dniu 18 lutego 2008 r. wróciła z zagranicy do Polski i w tym dniu zamknięty był już Urząd Pocztowy. Z tego też powodu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nadała w dniu 19 lutego 2008 r. Skarżąca "zdaje sobie sprawę ze swojego opóźnienia" to jednak uważa, że zaskarżona decyzja jest dla niej "bardzo krzywdząca i niesprawiedliwa" i dlatego też uznaje swoje odwołanie za zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako ustawa P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Art. 88 ustawy P.p.s.a., stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2008 r. odrzucił skargę A. S. z uwagi na nieuzupełnienie przez nią w terminie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 11 lutego 2008 r. i w tym też dniu skarżąca dowiedziała się, iż uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Sąd I instancji prawidłowo uznał datę doręczenia postanowienia z dnia 31 stycznia 2008 r. za datę ustania przyczyny uchybienia terminu, od której to biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Termin ten upłynął w dniu 18 lutego 2008 r., tymczasem jak wynika z akt sprawy oraz oświadczenia skarżącej przedmiotowy wniosek został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 19 lutego 2008 r.

Podkreślić należy, iż przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący przytoczy okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.). O braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie omawianego terminu nastąpiło bez jej winy. Ogólnikowe powołanie się na trudną sytuację materialną, oraz okoliczność, iż dopiero w dniu 18 lutego 2008 r. wróciła z zagranicy, gdzie przebywała w celach zarobkowych nie jest przekonujące. Zauważyć należy, że skarżąca postanowienie Sądu z dnia 31 stycznia 2008 r. o odrzuceniu skargi odebrała osobiście w dniu 11 lutego 2008 r. W ocenie Sądu trudno jest dać wiarę powoływanym w zażaleniu okolicznościom, że skarżącą wyjechała w tym okresie w celach zarobkowych za granicę jedynie na kilka dni. Skarżąca zarówno w dniu 11 lutego 2008 r. jak i 19 lutego 2008 r. przebywała w Polsce, gdyż w tych dniach najpierw odebrała osobiście postanowienie Sądu, a następnie 8 dni później tj. w dniu 19 lutego 2008 r. złożyła w Urzędzie Pocztowym przedmiotowy wniosek. Mając na uwadze powyższe ustalenia uznać należy, iż Sąd I instancji prawidłowo na podstawie art. 88 ustawy P.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie - jako spóźniony.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.