Postanowienie NSA z 7 lutego 2023 r., I OZ 4/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 10 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 950/22 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu równowartości udzielonej bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Niczyporuk przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z 10 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 950/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (daje również: Sąd I instancji) odrzucił skargę W. S. (dalej również: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie (dalej również: Kolegium) z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu równowartości udzielonej bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości.

W motywach postanowienia odrzucającego skargę - Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona Skarżącemu 22 sierpnia 2022 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał dla Skarżącego 21 września 2022 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącego 23 września 2022 r., a zatem dwa dni po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 58 § 1 pkt 2 i art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej "P.p.s.a.", w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Skarżący wskazał przy tym, że zaskarżoną decyzję otrzymał 22 sierpnia 2022 r., aczkolwiek podkreślił, że zgodnie z jego stanem wiedzy doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło 23 sierpnia 2022 r. Zaznaczył jednocześnie, że wraz z przedmiotową decyzją otrzymał ogólnikowe pouczenie, że termin na wniesienie skargi wynosi 30 dni. Organ nie pouczył przy tym Skarżącego, w jaki sposób oblicza się ten termin, w tym między innymi, czy w sposobie jego obliczania uwzględnia się również dni ustawowo wolne od pracy czy też wyłącznie dni robocze.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu, a zażalenie Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia przede wszystkim ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi.

Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona do Sądu I instancji decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi została doręczona skarżącemu 22 sierpnia 2022 r., zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał 21 września 2022 r. Skarżący natomiast nadał skargę w placówce operatora pocztowego 23 września 2022 r. W tak zakreślonym stanie sprawy wskazać należy, że Sąd I instancji dokonał oceny dopuszczalności wniesionej skargi i w sposób prawidłowy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.

Odnosząc się natomiast do wskazanych w zażaleniu argumentów podnieść należy, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy bezsprzecznie wynika, iż Skarżący odebrał zaskarżoną decyzję 22 sierpnia 2022 r., a nie jak twierdzi może 23 sierpnia 2022 r. Tym samym Sąd I instancji trafnie zauważył, że termin do złożenia skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem 21 września 2022 r. Natomiast Skarżący nadał skargę 23 września 2022 r. (k. 5 akt sądowych), więc z przekroczeniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.