Postanowienie NSA z 9 września 2022 r., I OZ 400/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 48/22 o odrzuceniu sprzeciwu J.G.

Od orzeczenia

od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2022, sygn. akt I SPP/Wa 48/22

Skład

sędzia NSA Mariola Kowalska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 listopada 2020 r., nr KOC/5320/Op/20 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 48/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw J.G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2022, sygn. akt I SPP/Wa 48/22 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 listopada 2020 r., nr KOC/5320/Op/20 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 listopada 2020 r. J.G. (dalej "skarżący") wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 9 marca 2022 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF), celem jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zawierało również pouczenie, że zgodnie z treścią art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie zostanie złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że skarżący odebrał powyższe wezwanie w dniu 31 marca 2022 r. i pomimo upływu ustawowego terminu nie uzupełnił braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych też względów, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2022 r. pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 10 maja 2022 r.

Sprzeciw od powyższego zarządzenia złożył skarżący.

Powołanym na wstępie postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił złożony w niniejszej sprzeciw. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że skoro odpis zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2022 r. został doręczony skarżącemu w dniu 10 maja 2022 r., tym samym termin do złożenia sprzeciwu upływał z dniem 17 maja 2022 r. Skarżący przedmiotowy sprzeciw wniósł w dniu 19 maja 2022 r., zatem po upływie ustawowego 7-dniowego terminu na dokonanie czynności. Z tych też przyczyn złożony sprzeciw podlegał odrzuceniu.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Z § 2 tego przepisu wynika, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Wobec powyższego niewątpliwą przesłanką odrzucenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy jest okoliczność, iż sprzeciw ten został wniesiony po upływie terminu wskazanego w art. 259 § 1 P.p.s.a., tj. po upływie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, którego sprzeciw dotyczy.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2022 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 maja 2022 r. Fakt ten potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru k. 15 akt. Wobec tego termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia zaczął biec od dnia następnego po dniu doręczenia i upłynął w dniu 17 maja 2022 r.

Jak wynika z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu. Sąd I instancji słusznie uznał, że sprzeciw skarżącego od postanowienia z dnia 30 maja 2022 r. został wniesiony w dniu 19 maja 2022 r., tj. z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego złożenia. Ustalenia te potwierdza kserokopia koperty (k. 18 akt sądowych). Przesyłkę tę doręczono do Sądu w dniu 25 maja 2022 r., co potwierdza stempel prezentaty Sądu.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, iż postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. było prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazujących na nieumiejętność pisania przez skarżącego z uwagi na przebyty udar wskazać należy, że skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wskazaną okoliczność. Brak jest bowiem chociażby zaświadczeń lekarskich, z których wynikałoby, że w trakcie pobytu w szpitalu doznał jakichkolwiek komplikacji uniemożliwiających mu wypełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy, czy nadanie listu w Urzędzie Pocztowym w terminie. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarżący adresuje koperty przesyłane do Sądu, podpisuje zwrotne potwierdzenia odbioru, a także dokonuje innych czynności w wyznaczonych przez Sąd terminach.

Z tych też przyczyn uznać należy, że skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które mógłby stanowić podstawę do podważenia prawidłowości odrzucenia sprzeciwu przez Sąd I instancji w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.