Postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r., I OZ 402/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 376/09 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 376/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 376/09

Skład

Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego specjalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 376/09, powołując się na art. 178 w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił zażalenie Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 376/09 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 376/09 w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego specjalnego.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego bądź doradcę podatkowego, lub inne osoby wymienione w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a. Sąd doręczając postanowienie pouczył stronę o środkach zaskarżenia i wymogach z tym związanych. Ponieważ przedmiotowe zażalenie nie było sporządzone przez żadną z tych osób, dotknięte było nieusuwalnym brakiem, powodującym jego odrzucenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Z. D.. Strona skarżąca, jak należy wnosić z całości wywodów zawartych w środku odwoławczym, zaskarżyła postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, Sąd pierwszej instancji słusznie ocenił, iż wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 P.p.s.a. Zażalenie sporządziła i podpisała osobiście Z. D. nie legitymując się uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a., czym naruszyła obowiązek wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie dopełniła powyższego wymogu, mimo że została o nim pouczona. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 376/09 prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, ponieważ strona nie należy do grupy podmiotów wymienionych w powyższych przepisach.

W tej sytuacji zarzuty przytoczone w uzasadnieniu zażalenia, które w znacznej mierze stanowią powtórzenie treści wcześniejszych pism procesowych składanych przez Z. D. w przedmiotowej sprawie, a zarazem wykraczają poza ramy środka odwoławczego, należy uznać za niepodlegające ocenie sądu odwoławczego.

Mając na uwadze wszystkie wyżej opisane okoliczności faktyczne i argumenty prawne Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.