Postanowienie NSA z 10 czerwca 2010 r., I OZ 403/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 787/09 oddalające wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 16 czerwca 2009 r. A. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Wobec tego, że A. J. zmarł w dniu 31 grudnia 2009 r., Sąd postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 787/09 umorzył postępowanie sądowe, stwierdzając że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.

Pismem z dnia 23 marca 2010 r. S. J., brat skarżącego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata do napisania skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010 r., oddalił na podstawie art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy we wskazanym wyżej zakresie, wskazując że zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przy czym kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma pojęcie "strony".

Sąd stwierdził, że S. J., brat skarżącego nie był stroną postępowania sądowego. Również przedmiot niniejszego postępowania nie przeszedł poprzez dziedziczenie na brata zmarłego, gdyż prawo do świadczeń z zasiłku celowego mieści się w zakresie praw osobistych ściśle związanych z osobą zmarłego, które po śmierci osoby uprawnionej wygasają. W tej sytuacji, złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez brata zmarłego strony skarżącej jest niedopuszczalne.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. J., podniósł, że A. J. nie otrzymał w porę potrzebnej pomocy z powodu celowego działania Ośrodka Pomocy Społecznej w D., pomagała mu siostra J. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie może być uwzględnione.

Słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że S. J., który nie był stroną postępowania sądowego w sprawie zainicjowanej skargą A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, nie mógł ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w tym postępowaniu.

Przedmiot postępowania odnosił się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą zmarłego skarżącego A. J., które nie przeszły na jego następców prawnych.

Przytoczone przez Sąd unormowanie zawarte w zdaniu pierwszym art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozostawia wątpliwości, że prawo pomocy może być przyznane jedynie stronie postępowania. Art. 32 tej ustawy jednoznacznie określa strony postępowania sądowoadministracyjnego.

Ponadto art. 12 omawianej ustawy przewiduje, że: "Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania". S. J. nie był uczestnikiem postępowania na prawach strony, o którym mowa w art. 33 § 1 ustawy, nie został też dopuszczony do udziału w sprawie na podstawie § 2 tego artykułu.

Wobec powyższego prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, a oceny tej nie mogą podważyć podnoszone w zażaleniu okoliczności dotyczące pomocy udzielonej A. J. przez rodzinę.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.