Postanowienie NSA z 5 czerwca 2014 r., I OZ 404/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 472/13 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 472/13 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 472/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r. o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M. W. dotyczącej Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 27 marca 2014 r., II SAB/Wa 472/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. W. na postanowienie tego Sądu z 15 stycznia 2014 r. odrzucające zażalenie na postanowienie tego Sądu z 17 grudnia 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego. Wcześniej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 listopada 2013 r. o odrzucił skargę M. W. dotyczącą Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z 15 stycznia 2014 r. poprzez nadesłanie odpisu tego zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono skarżącemu 24 lutego 2014 r. W przewidzianym terminie skarżący nie nadesłał odpisu zażalenia.

Odrzucając zażalenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Wskazał, że nieuzupełnienie braku uniemożliwiło nadanie zażaleniu prawidłowego biegu.

W zażaleniu (k. 118-120), skarżący zarzucił nieważność postępowania wskazując, że ten sam sędzia (Janusz Walawski) utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienia.

W odpowiedzi na zażalenie, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wniósł o jego odrzucenie w całości. Zdaniem organu, zażalenie na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia jest niezasadne, ponieważ skarżący nie dochował procedury przewidzianej w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a następnie nie zastosował się do wezwania do usunięcia braków pisma procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu skarżącego o istnieniu okoliczności uzasadniającej wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Janusza Walawskiego, określonej art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wbrew poglądowi skarżącego, postanowieniem z 27 marca 2014 r. sędzia nie "utrzymał w mocy" wydanych przez siebie postanowień z 15 stycznia 2014 r., 17 grudnia 2013 r. i z 5 listopada 2013 r. W szczególności, rozstrzygnięcia z 15 stycznia 2014 r. i 17 grudnia 2013 r. nie polegają na podtrzymywaniu zajętego wcześniej przez tego samego sędziego stanowiska, a związanego z odrzuceniem skargi (postanowienie z 5 listopada 2013 r.), ale dotyczą różnych kwestii, pomimo tego że za każdym razem polegają na odrzuceniu wnoszonego środka odwoławczego.

O odrzuceniu skargi kasacyjnej na postanowienie z 5 listopada 2013 r. orzeczono dlatego, że skarżący wniósł skargę kasacyjną samodzielnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny był obowiązany odrzucić taką skargę z uwagi na treść art. 175 § 1 p.p.s.a. (skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3) a skarżący nie wykazał, że jest adwokatem lub radcą prawnym, ani innym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej samodzielnie. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej przez uprawnioną osobę spowodowałoby przekazanie sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Bez dopełnienia tego obowiązku, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie przekazuje sprawy, ale odrzuca wniesione pismo z uwagi na art. 178 p.p.s.a.

Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany odrzucić zażalenie na postanowienie z o odrzuceniu skargi kasacyjnej z 17 grudnia 2013 r., ponieważ nie zostało ono sporządzone przez uprawnioną do tego osobę (por. art. 194 § 4 p.p.s.a.). W takiej sytuacji zażalenie nie zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie tylko sąd administracyjny, ale również skarżący jest obowiązany postępować według zasad przewidzianych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wreszcie, wnosząc zażalenie na postanowienie z 15 stycznia 2014 r., skarżący nie nadesłał w terminie odpisów. W takiej sytuacji jego pismo znowu podlegało odrzuceniu. Również w tym wypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wypowiadał się w przedmiocie przyczyn odrzucenia samej skargi.

Orzekając na tym etapie postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny również nie jest uprawniony do badania czy skarga była zasadna lub też czy podlegała odrzuceniu. Może natomiast badać, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił zażalenie na postanowienie z 15 stycznia 2014 r. z uwagi na nienadesłanie odpisu zażalenia.

W toku postępowania, wnoszone przez strony pisma (ich odpisy) są doręczane przez sąd uczestnikom postępowania, w tym wypadku organowi – Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. To strona wnosząca pismo jest obowiązana dołączyć odpis pisma, które zostanie następnie doręczone organowi. Niedołączenie takiego odpisu stanowi brak formalny i Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie wezwał skarżącego do jego usunięcia, określając czas oraz konsekwencje niewykonania wezwania. Skarżący mając świadomość, że brak odpisu będzie skutkował odrzuceniem wniesionego przez niego środka odwoławczego, nie uzupełnił braków zażalenia. Dlatego też, zażalenie na postanowienie z 15 stycznia 2014 r. należało odrzucić z uwagi na art. 178 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe, zażalenie na postanowienie z 27 marca 2014 r. podlegało oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu organu, że zażalenie skarżącego należało odrzucić z uwagi na treść art. 194 § 4 p.p.s.a. Ostatnie zażalenie zostało wniesione na postanowienie Sądu I instancji, którego przedmiotem było odrzucenie zażalenia, a nie odrzucenie skargi kasacyjnej. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. jako nakładający na stronę ograniczenia, nie powinien być interpretowany rozszerzająco.

Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184, art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.