Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 odrzucające zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r., nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 o wyłączeniu sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od orzekania w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r., nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 kwietnia 2012 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił wniosek R. S. o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W dniu 20 kwietnia 2012 r. skarżący złożył zażalenie na to postanowienie żądając wydania postanowienia wraz z uzasadnieniem.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż z art. 193 §1 pkt 6 p.p.s.a. wynika, że na postanowienie o wyłączeniu sędziego zażalenie nie przysługuje, stąd wniesione przez skarżącego zażalenie należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. wniósł o jego uchylenie i wydanie postanowienia w sprawie wniosku o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Makowskiej wraz z uzasadnieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 163 § 2 p.p.s.a. postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Z analizy powyższego przepisu należy wyprowadzić wniosek, iż wbrew temu co twierdzi strona skarżąca w zażaleniu, nakłada on na Sąd nie tylko obowiązek doręczenia z urzędu postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym ale również obowiązek sporządzenia jego uzasadnienia i jego doręczenia, gdy postanowienie to podlega zaskarżeniu. A contrario Sąd nie ma więc obowiązku sporządzenia uzasadnienia postanowienia, które nie podlega zaskarżeniu. Pogląd powyższy potwierdza również stanowisko doktryny (vide: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 351 i T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 497). Przepis art. 141 p.p.s.a. regulujący kwestię sporządzania uzasadnienia wyroku nie ma zastosowania w stosunku do postanowień, gdyż przepis art. 163 p.p.s.a. reguluje tą kwestię odrębnie. W myśl natomiast art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. A contrario zatem, nie przysługuje zażalenie na postanowienie o wyłączeniu sędziego. Reasumując należy stwierdzić, iż Sąd nie ma obowiązku sporządzenia uzasadnienia postanowienia o wyłączeniu sędziego, lecz jedynie doręcza stronom jego sentencję. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o wyłączeniu sędziego, jako niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.