Postanowienie NSA z 27 stycznia 2010 r., I OZ 41/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Go 811/09 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Go 811/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu wniosku S. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, odmówił przywrócenia terminu.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż decyzja SKO z dnia [...] lutego 2009 r. została skarżącej skutecznie doręczona w dniu 14 marca 2009 r., a zatem termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 14 kwietnia 2009 r. Nie ulega więc wątpliwości, iż skarżąca wnosząc skargę w dniu 9 września 2009 r. uchybiła terminowi do jej wniesienia.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd I instancji uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wniosek został złożony w terminie 7 dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (w dniach 2–3 września, jak podała skarżąca, poczuła zdecydowaną poprawę stanu zdrowia umożliwiającą dokonanie czynności procesowej).

Wskazaną przez skarżącą okolicznością uzasadniająca przywrócenie terminu do wniesienia skargi był zły stan zdrowia i związane z tym pobyty skarżącej w szpitalu. Na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżąca załączyła do akt liczne kserokopie dokumentacji medycznej, wskazujące na krótkie pobyty, poza jednym dwutygodniowym, skarżącej w szpitalach w różnych okresach, ale zawsze związane z dokuczającymi skarżącej chorobami przewlekłymi typu: cukrzyca, przewlekła niewydolność krążenia mózgowego, przewlekłe migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze. W/w pobyty dotyczą głównie 2008 r., a zatem sprzed daty wydania zaskarżonej decyzji, poza pobytem w szpitalu w okresie 16 czerwca do 2 lipca 2009 r. Skarżąca dodatkowo przedłożyła Sądowi kserokopie dwóch zaświadczeń lekarskich wystawionych przez lekarza medycyny rodzinnej. W zaświadczeniu z dnia 7 maja 2009 r. wskazano, iż skarżąca w dniu 14 kwietnia 2009 r. upadła doznając urazu, a w zaświadczeniu z dnia 7 września 2009 r. stwierdzono, iż od lutego 2009 r. nastąpiło u skarżącej znaczne pogorszenie stanu zdrowia, które nadal trwa.

Dokonując oceny złożonego przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku S. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Część dokumentacji przedstawionej przez skarżącą pochodzi z okresu sprzed wydania zaskarżonej decyzji, a zatem nie mają one dla Sądu żadnego waloru uprawdopodobniającego wskazaną we wniosku okoliczność. Sąd wziął przede wszystkim przedłożone przez skarżącą kserokopię karty leczenia szpitalnego dotyczące pobytu w dniach 16 czerwca do 2 lipca 2009 r. i zaświadczenia lekarza medycyny rodzinnej.

W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu przez nią terminu do wniesienia skargi i zachowanie w tym zakresie należytej staranności (uwzględniając obiektywny miernik staranności). Przedstawiona przez skarżącą przyczyna uchybienia, czyli zły stan zdrowia i pobyty w szpitalu, jak wynika z załączonych do wniosku kserokopii dokumentacji medycznej wskazują, iż skarżąca cierpi na szereg chorób o charakterze przewlekłym, które w żaden sposób nie unieruchamiały skarżącej w istotnym dla sprawy okresie tj. od 14 kwietnia do 2 września 2009 r., wymagając od niej przykładowo stałego leżenia. Zawarte w zaświadczeniu lekarskim z dnia 7 maja 2009 r. stwierdzenie, iż skarżąca w dniu 14 kwietnia 2009 r. upadła i doznała urazu również nie wskazuje, aby wiązało się to z koniecznością długiego pobytu w szpitalu, bądź wymagało bezwzględnego leżenia, a okoliczność ta nie została uprawdopodobniona przez skarżącą w inny sposób.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła S. M., wnosząc o jego uwzględnienie.

W uzasadnieniu wskazała, że zwłoka w złożeniu skargi w przepisanym terminie spowodowana była istnieniem przeszkód uniemożliwiających złożenie takiej skargi, przy czym przeszkody te nie były możliwe do usunięcia. W ocenie wnoszącej zażalenie z przedłożonych dowodów wynika jednoznacznie, że zarówno w okresie poprzedzającym termin do złożenia skargi, jak też w terminie aż do 2–3 września 2009 r. była ona na tyle schorowana, że nie była w stanie dochować przepisanego terminu. Wielokrotne pobyty skarżącej w szpitalu, potwierdzają fakt istnienia przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu do złożenia skargi. Uraz głowy, który miał miejsce w dniu 14 kwietnia 2009 r. i leczenie pourazowe, które nie przynosiło rezultatu skutkowało pobytem skarżącej w szpitalu w dniach od 16 czerwca do 2 lipca 2009 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek strony przywrócić uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że wskazane przez skarżącą okoliczności nie stanowią o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i nie mogą być tym samym uznane za przesłanki dla przywrócenia terminu.

W orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć on miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.

Zaświadczenie lub zwolnienie lekarskie nie jest generalnym potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. W sprawie niniejszej przedłożone przez skarżącą zaświadczenie lekarskie z dnia 7 maja 2009 r. nie stwierdza choroby obłożonej, a zwłaszcza choroby wymagającej hospitalizacji, która uniemożliwiałaby dopełnienie czynności. Z zaświadczenia lekarskiego nie wynika, że skarżąca musi leżeć i nie ma możliwości dokonać koniecznych czynności we własnym zakresie związanych z zachowaniem terminu.

Ponadto, jak zasadnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, przedstawiona przez skarżącą przyczyna uchybienia, czyli zły stan zdrowia i pobyty w szpitalu (w szczególności w dniach od 16 czerwca do 2 lipca 2009 r.) wskazują, iż skarżąca cierpi na szereg chorób o charakterze przewlekłym, które w żaden sposób nie unieruchamiały skarżącej w okresie od 14 kwietnia 2009 r. do 2 września 2009r. Powołana przez S. M. okoliczność, iż upadek w dniu 14 kwietnia 2009 r. spowodował konieczność pobytu w szpitalu i długotrwałe leczenie, które skutkowało poprawą stanu zdrowia w dniach 2-3 września 2009 r. również nie została uprawdopodobniona.

Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a.