Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 2/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 29 października 2021 r., nr SKO.PSŚ/41.5/3216/2021/14914/RN w przedmiocie świadczenia wychowawczego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] listopada 2021 r. K.B. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia z dnia 29 października 2021 r. Do skargi dołączono kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą radcy prawnemu S.Ż.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału bądź uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, umocowującego go do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, zawierająca powyższe wezwanie, została nadana na adres pełnomocnika skarżącej, wskazany w skardze, a po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 lutego 2022 r. została ona uznana za skutecznie doręczoną z dniem 27 stycznia 2022 r.
Sąd I instancji wskazał ponadto, iż zgodnie z art. 73 § 1 w zw. z § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w przypadku niepodjęcia w terminie dwukrotnie awizowanej przesyłki doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14 dni, przez które przesyłka pozostawała do odbioru w placówce pocztowej. W niniejszej sprawie skutek doręczenia określony w art. 73 § 4 P.p.s.a. nastąpił w dniu 27 stycznia 2022 r. i z tym dniem rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi. Upłynął on bezskutecznie w dniu 3 lutego 2022 r.
Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. złożoną w niniejszej sprawie skargę odrzucił.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wraz z zażaleniem pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt I OZ 254/22 uchylił zaskarżone postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący – stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. - wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienie w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienny skutek został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W myśl natomiast art. 73 § 1-4 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 P.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, jeśli jest sporządzone w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim zaświadczone i korzysta z domniemania prawdziwości. Samo twierdzenie strony, że nie otrzymała ona awizo, jest niewystarczające do obalenia tego domniemania. Domniemanie doręczenia przesyłki może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych – nieprzesłanie oryginału pełnomocnictwa bądź jego uwierzytelnionego odpisu przez pełnomocnika skarżącej. Sąd ten w sposób prawidłowy bowiem przesłał na adres pełnomocnika skarżącej wezwanie do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. Przedmiotowa przesyłka została awizowana po raz pierwszy w dniu 13 stycznia 2022 r., kolejne awizo miało miejsce w dniu 21 stycznia 2022 r., natomiast zwrotu przesyłki dokonano w dniu 31 stycznia 2022 r. Trafnie zatem Sąd I instancji uznał przedmiotową przesyłkę za skutecznie doręczoną z dniem 27 stycznia 2022 r., zaś upływ terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi - dzień 3 lutego 2022 r.
Podnoszona natomiast w zażaleniu okoliczność, że skarżący nie mógł w terminie uzupełnić braku formalnego skargi z uwagi na przebywanie na kwarantannie w dniach 27-28 stycznia 2022 r. oraz ilość prowadzonych spraw przed różnymi instytucjami i sądami, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje bez wpływu na merytoryczną poprawność zaskarżonego postanowienia. Podnieść bowiem należy, że przedstawione w zażaleniu argumenty mogą jedynie stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, który to wniosek w niniejszej sprawie został złożony i zostanie ponownie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może być on uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 P.p.s.a, które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie Sądu I instancji.