Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 listopada 2021 r., sygn. akt I OZ 417/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 1031/20 o odrzuceniu zażalenia Z.R. na zarządzenie z dnia 28 grudnia 2020 r. i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Na powyższe postanowienie Z.R. pismem z 13 listopada 2021 r. złożył sprzeciw, który - z uwagi na wyrażanie w nim przez skarżącego niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia - został potraktowany przez Sąd jako zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a."), zażalenie jest środkiem odwoławczym wnoszonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w tym przepisie. Natomiast przepisy ww. ustawy nie przewidują środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
Dlatego zażalenie wniesione w niniejszej sprawie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.