Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1719/07 odmówił skarżącej M. R. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 lutego 2008 r. w przedmiotowej sprawie.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) pozwala uznać za niezawinione tylko takie przyczyny uchybienia terminu, które spowodowały to uchybienie pomimo dołożenia przez stronę najwyższej staranności, możliwej obiektywnie w danych okolicznościach. Wskazał, że z pkt 3 pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy, skierowanego do skarżącej (k. 36 akt sądowych), wynikało, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku.
Ponadto Sąd podniósł, że we wniosku z dnia 27 lutego 2008 r., a także w piśmie z dnia 14 marca 2008 r., pełnomocnik skarżącej podał z jednej strony, iż Sąd błędnie pouczył go co do terminu i możliwości uzyskania uzasadnienia wyroku, z drugiej zaś strony podał, że błędnie zrozumiał pouczenie. Tak przedstawione stanowisko skarżącej wzajemnie się wyklucza i jest niekonsekwentne. Z protokołu rozprawy z dnia 30 stycznia 2008 r. wynika, że Przewodniczący składu orzekającego po zamknięciu rozprawy skierował do stron jedynie informację, że ogłoszenie wyroku zostało odroczone na dzień 7 lutego 2008 r. Pełnomocnik skarżącej nie otrzymał więc informacji od Sądu o odmiennej treści, niż te które były zawarte w pouczeniu dołączonym do zawiadomienia o terminie rozprawy. Przyjmując, że pełnomocnik skarżącej niewłaściwe usłyszał informację skierowaną do niego przez Przewodniczącego składu orzekającego, to bezpośrednio po tej błędnie usłyszanej informacji, albo w terminie późniejszym, powinien stwierdzić jej sprzeczność z pouczeniem zawartym w zawiadomieniu o terminie rozprawy, i niezwłocznie podjąć próbę jej wyjaśnienia. Czego zresztą nie uczynił. Nie można zatem uznać, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku bez swojej winy.
Na powyższe postanowienie M. R. działając przez pełnomocnika złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W zażaleniu zarzuciła, że na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008 r., na której odroczono ogłoszenie orzeczenia na dzień 7 lutego 2008 r. Sąd pouczył jej pełnomocnika, że obecność na ogłoszeniu wyroku jest nieobowiązkowa, gdyż jego treść zostanie przesłana pocztą. Podniosła również, że przy hałasie pochodzącym z klimatyzacji, głos sędziego był słabo słyszalny i zrozumienie treści pouczenia było utrudnione. Natomiast gdyby Sąd nie odroczył ogłoszenia wyroku, to obecny na rozprawie pełnomocnik skarżącej, który nie jest prawnikiem zostałby pouczony o przysługujących środkach odwoławczych.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Strona wnosząca wniosek musi, stosownie do art. 87 § 2 P.p.s.a., uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Wbrew stanowisku, skarżącej prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że we wniosku o przywrócenie terminu, skarżąca nie wskazała, iż nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Za brakiem winy w uchybieniu terminu przemawiać może wyłącznie sytuacja, która (pomimo zachowania przez stronę należytej staranności w swoich działaniach) uniemożliwiła terminowe dokonanie czynności. Do wypadków takich zalicza się nagłe, nieprzewidywalne zdarzenia, które nie dały się usunąć w terminie do dokonania danej czynności.
Przyczyny, którymi skarżąca uzasadniała wniosek o przywrócenie terminu nie wyczerpują przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Z protokołu rozprawy z dnia 30 stycznia 2008 r. wynika, że Sąd w dniu tym zamknął rozprawę i na mocy art. 139 § 1 P.p.s.a. odroczył ogłoszenie wyroku na dzień 7 lutego 2008 r. Postanowienie w tym względzie ogłosił niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Ogłoszenie wyroku odbyło się we wskazanym terminie, na posiedzeniu jawnym, w obecności pełnomocnika organu. Twierdzenie skarżącej, że jej pełnomocnik uzyskał od Sądu błędną informację co do tego, iż wyrok Sądu, którego ogłoszenie odroczono zostanie mu doręczony z urzędu, nie znajduje potwierdzenia w protokole rozprawy. Ponadto w doręczonym skarżącej zawiadomieniu o terminie rozprawy zawarto wszystkie niezbędne wskazówki i pouczenia, co do czynności procesowych oraz skutków prawnych tych czynności i ich zaniedbań. Między innymi w pkt 1, że "Niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy", w pkt 3 zaś, iż "Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie terminu jest czynnością bezskuteczną".
W tych okolicznościach, fakt że pełnomocnik skarżącej nie jest prawnikiem, jak i to, iż błędne zrozumiał pouczenia Sądu nie usprawiedliwiają uchybienia przez skarżącą terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. O braku winny w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona oraz jej pełnomocnik dochowali należytej staranności przy dokonywaniu określonej czynności procesowej.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw.
z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.