Postanowienie NSA z 25 czerwca 2008 r., I OZ 419/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 2082/06 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sentencja

1. oddalić zażalenie,
2. przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. B. – W. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008 r. odmówił W. K. sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 1 lutego 2007 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podkreślił, że uzasadnienie wyroku, którym oddalono skargę sporządza się, w myśl art. 141 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, jak wyjaśniał dalej Sąd, że termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął skarżącemu w dniu 8 lutego 2007 r. i nie został on przywrócony, co potwierdza prawomocne postanowienie tego Sądu z dnia 12 grudnia 2007 r. odmawiające przywrócenia skarżącemu terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku. W tych okolicznościach Sąd I instancji uznał, że wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku nadesłany w dniu 9 listopada 2007 r. został złożony po terminie.

Zażalenie od tego postanowienia złożył skarżący. Pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy to jest art. 141 § 2 i art. 142 § 2 P.p.s.a. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 1 lutego 2007 r. i niedoręczeniu go W. K. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, składając jednocześnie oświadczenie, że opłaty te nie zostały poniesione w całości ani w części.

Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że pismo skarżącego zawierające jego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz jego doręczenie W. K. nadał w dniu 7 lutego 2007 r. czyli w przewidzianym do dokonania tej czynności terminie. Z niewiadomych przyczyn, jak wywodził pełnomocnik W. K., na kopercie w której znajdowało się opisane wyżej pismo został przybity stempel poczty z datą 10 lutego 2007 r. Świadome czy nieświadome nieprawidłowe działanie pracownika placówki pocztowej spowodowało, iż skarżący nie może w chwili obecnej skutecznie dochodzić swych praw przed sądem. Rozbieżność między datą faktycznego wysłania przez W. K. wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a stemplem dokumentującym tę czynność na kopercie nie powinna być przeszkodą w możliwości skorzystania przez niego z prawa do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku, w myśl art. 141 § 3 P.p.s.a. następuje w drodze postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie wyrok oddalający skargę skarżącego został wydany w dniu 1 lutego 2007 r. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał skarżącemu w dniu 8 lutego 2007 r. Wniosek W. K. został złożony dopiero w dniu 10 lutego 2007 r., a zatem z przekroczeniem wspomnianego siedmiodniowego terminu. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego wniosku jest, na skutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2008 r. oddalającego zażalenie od tego postanowienie, prawomocne. W tych zaś okolicznościach, należało uznać iż załączony do wniosku o przywrócenie terminu wniosek skarżącego z dnia 9 listopada 2007 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 lutego 2007 r. jest wnioskiem złożonym po upływie terminu przewidzianego przez art. 141 § 2 P.p.s.a. do dokonania tej czynności. Podkreślić trzeba, że na kopercie zawierającej przesyłkę skarżącego z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie widnieje stempel pocztowy z datą 10 lutego 2007 r. Zauważyć trzeba, iż stosownie do treści art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Potwierdzeniem oddania pisma w placówce pocztowej jest urzędowa pieczęć poczty wraz z widniejącą na niej datą, dlatego też dla sądu ważna jest data stempla pocztowego figurującego na kopercie doręczonej. Dodać trzeba, iż skarżący twierdząc, że pracownik placówki pocztowej błędnie podbił jego przesyłkę skierowaną do Sądu w żaden sposób nie wykazał aby faktyczna data nadania przedmiotowej przesyłki była inna niż widniejąca na kopercie.

Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 250 P.p.s.a. adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały opłacone w całości lub części. Uwzględniając dodatkowo treść § 18 pkt 2 d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 Nr 163, poz. 1348 ze zm.) należało przyznać, pełnomocnikowi skarżącego za podjęcie czynności w postępowaniu zażaleniowym, w ramach wynagrodzenia kwotę 120 zł. Przyznane wynagrodzenia w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej należało, zgodnie z § 2 ust. 3 przytoczonego rozporządzenia, podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług.

Mając to wszystko na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącego.