Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 344/08, po rozpoznaniu wniosku T. O. o wstrzymanie wykonania orzeczenia Komendanta [...] Policji z dnia [...], nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", odmówił wstrzymania wykonania ww. orzeczenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podniósł, iż zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwe wtedy, gdy strona wykaże, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i uprawdopodobni, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji będzie znaczna, a skutki, jakie wywoła wykonanie decyzji, trudne do odwrócenia. Jak podkreślił Sąd, obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać przyszłe, trudne do odwrócenia skutki, które zaistniałyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd w oparciu o konkretne informacje, mógł stwierdzić, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności na poparcie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia Komendanta [...] Policji, a tym samym nie uprawdopodobnił wystąpienia powyższych przesłanek.
W zażaleniu na powyższe postanowienie T. O. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 63 § 3 P.p.s.a. Podniesiono, iż nie sposób zgodzić się z zaskarżonym orzeczeniem, jakoby przytoczone w skardze okoliczności nie uzasadniały w dostatecznym stopniu twierdzenia o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Dla potwierdzenia podniesionych zarzutów w zażaleniu powołano treść postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1256/05.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
W świetle powyższego należy podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że w rozpatrywanej sprawie skarżący nie powołał żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia, a tym samym brak było podstaw do uwzględnienia jego wniosku.
Również w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji skarżący nie uprawdopodobnił, aby w niniejszej sprawie zachodziły wskazane w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia Komendanta [...] Policji. Skarżący wskazał wprawdzie, że zwolnienie ze służby wiąże się z utratą szeregu uprawnień związanych z jej pełnieniem, w szczególności w zakresie uposażenia i innych należnych policjantom świadczeń pieniężnych, nie przedstawił jednak żadnych dowodów na powyższe w postaci np. zaświadczenia z urzędu pracy o zarejestrowaniu się jako osoba bezrobotna. Sam fakt, iż wydalenie ze służby jest równoznaczne z utratą wynagrodzenia, nie oznacza bowiem, że skarżący nie posiada innych źródeł dochodu.
Z tych względów postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania orzeczenia Komendanta [...] Policji z dnia [...] należy uznać za prawidłowe.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.