Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 17 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 23/14 po rozpoznaniu wniosku D. W. i M. W. o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Wr 514/13 sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: 1) oddalił wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów: Haliny Filipowicz-Kremis, Anny Siedleckiej, Mieczysława Górkiewicza, Władysława Kulona, Alicji Palus, Andrzeja Wawrzyniaka, Julii Szczygielskiej, Zygmunta Wiśniewskiego, Marcina Miemca, Jerzego Strzebinczyka, Anny Moskały, Tadeusza Kuczyńskiego, Henryka Ożoga, Jolanty Sikorskiej, Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, Józefa Kremisa, Macieja Guzińskiego, Olgi Białek, Magdaleny Jankowskiej-Szostak, Małgorzaty Malinowskiej-Grakowicz, Alojzego Wyszkowskiego, Lidii Błystak, Lidii Serwiniowskiej, Katarzyny Borońskiej, Anetty Chołuj, Dagmary Dominik-Ogińskiej, Ireneusza Dukiela, Ewy Kamienieckiej, Zbigniewa Łobody, Henryki Łysikowskiej, Jadwigi Danuty Mróz, Marka Olejnika, Katarzyny Radom, Marty Semiczek, Bogumiły Kalinowskiej, Tomasza Świetlikowskiego, Ryszarda Pęka, Marii Tkacz-Rutkowskiej, Barbary Ciołek, Darii Gawlak-Nowakowskiej, 2) umorzył postępowanie z wniosku o wyłączenie sędziego NSA Haliny Betty.
D. i M. W. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, nie uiszczając kwoty wpisu od tego zażalenia.
Zarządzeniem z 17 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał D. i M. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od powyższego zażalenia w kwocie 100 zł.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. i M. W. kwestionując jego prawidłowość. Wnoszący zażalenie wskazali, że brak jest podstaw do uiszczenia przez nich opłaty od wniesionego zażalenia, albowiem są oni dyskryminowani, upokarzani i zmuszani do żebractwa.
Wskazując na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł.
Zaskarżone zarządzenie wydane zatem zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami. D. i M. W. wnieśli zażalenie na postanowienie z 17 marca 2014 r. i pomimo stosownego wezwania nie uiścili od niego należnej opłaty. Skoro wnoszącym zażalenie nie zostało przyznane prawo pomocy, zobowiązani są do ponoszenia kosztów sądowych, do których należy wpis od zażalenia (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.