Postanowienie NSA z 26 czerwca 2008 r., I OZ 423/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 992/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 992/07 oddalającego skargę K. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia:

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 992/07 r. odrzucił - jako wniesioną po upływie ustawowego terminu - skargę kasacyjną K. G. od wyroku tego Sądu z dnia 10 października 2007 r. oddalającego skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że termin do złożenia skargi kasacyjnej wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie odpis wyroku z dnia 10 października 2007 r. został doręczony skarżącej w dniu 27 listopada 2007 r. o czym pełnomocnik skarżącej ustanowiony w ramach przyznania prawa pomocy został powiadomiony pismem Sądu z dnia 29 stycznia 2008 r., a odebranym przez niego w dniu 6 lutego 2008 r. Skargę kasacyjną natomiast strona złożyła w dniu 27 lutego 2008 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia oraz po upływie terminu na skuteczne wnioskowanie o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jako spóźniony został odrzucony prawomocnym postanowieniem z dnia 6 marca 2008 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła K. G., reprezentowana przez adwokata, domagając się jego uchylenia. Podniosła, iż w dniu 13 lutego 2008 r. pełnomocnik otrzymał od skarżącej dokument pełnomocnictwa upoważniający go do zapoznania się z aktami sprawy zaś w dniu 27 lutego 2008 r. wniósł skargę kasacyjną, a zatem z zachowaniem ustawowego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 178 P.p.s.a. skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu.

Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z dnia 19 lutego 2007 r. został doręczony skarżącej w dniu 27 listopada 2007 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 27 grudnia 2007 r. Po upływie terminu, określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej jest możliwe, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wystąpił wprawdzie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 marca 2008 r. odrzucił przedmiotowy wniosek jako spóźniony. Nadmienić jedynie należy, iż postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy, co podnosi pełnomocnik skarżącej, nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przewlekłość tego postępowania może uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, lecz w niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek jako spóźniony został odrzucony.

W związku z tym Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę kasacyjną K. G. jako wniesioną po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.