Postanowienie NSA z 30 maja 2016 r., I OZ 423/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1304/14 o odmowie dopuszczenia M.W.do udziału w charakterze uczestnika postępowania

Sprawa

w sprawie ze skargi Gminy Miasto Z. na zarządzenie Starosty T. z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia obowiązujących projektów organizacji ruchu na ul. [...] w Z. postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 2 grudnia 2015 r. odmówił M. W. dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Gminy Miasto Z. na zarządzenie Starosty T. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia obowiązujących projektów organizacji ruchu na ul. [...] w Z..

W uzasadnieniu Sąd podał, że uzasadniając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu M. W. wskazała, iż jest właścicielem nieruchomości nr [...] oraz współwłaścicielem nieruchomości usytuowanych w Z. przy ul. [...] i posiada interes prawny w dopuszczeniu jej do niniejszego postępowania, gdyż obecny projekt organizacji ruchu na tej ulicy w sposób istotny utrudnia korzystanie przez nią z nieruchomości (budynku), w której prowadzi szkołę językową, a proponowana organizacja ruchu utrudnia funkcjonowanie szkoły.

Oceniając dopuszczalność udziału wnioskodawcy w charakterze uczestnika w niniejszym postępowaniu, Sąd wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu rozpoznawany był już wniosek B. W. (męża M.W.) z dnia 5 listopada 2014 r. o dopuszczenie go do udziału w sprawie, jako uczestnika postępowania (postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. Sąd wniosek oddalił, zaś postanowieniem z dnia 1 października 2015 r. NSA oddalił zażalenie na powyższe postanowienie).

Sąd przypomniał następnie, że NSA w uchwale z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt l OPS 14/13 (publ. http: orzeczenia.nsa.gov.pl), wskazał, iż prawo do zaskarżenia zatwierdzenia organizacji ruchu drogowego wynika odpowiednio z przepisów art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Przy czym przyjmuje się, że przepis art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym upoważnia do zaskarżenia również zarządzeń starosty.

Zdaniem Sądu, legitymację do uczestniczenia w niniejszym postępowaniu oceniać zatem należało przy uwzględnieniu odrębnych zasad regulujących legitymację skargową w sprawach skarg na uchwały organów jednostek samorządowych, które stanowią lex specialis w stosunku do regulacji ogólnej, odnoszącej się do klasycznego postępowania administracyjnego. Wśród warunków, które muszą zostać spełnione, aby można było wnieść skargę na uchwałę rady powiatu do sądu administracyjnego, przepis art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym przewiduje między innymi wymóg wykazania naruszenia zaskarżoną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia. W konsekwencji należy uznać, że dopuszczone do udziału w tej sprawie mogłyby zostać wyłącznie podmioty, które wykazały, że ich interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżonym zarządzeniem starosty. Zaistnienia takiej sytuacji wnioskodawczyni w niniejszej sprawie nie wykazała. Przeciwnie, jako uzasadnienie swojego udziału w niniejszym postępowaniu podała, że dotychczas obowiązujący projekt organizacji ruchu na ul. [...] w Z. w sposób istotny - z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności - utrudnia jej korzystanie z nieruchomości położonej przy tej ulicy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. I., wskazując na utrudnienia, jakie spowodowała zmiana organizacji ruchu na ul. [...] wprowadzona projektami, które zostały unieważnione przez Starostę T..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższego przepisu wynika, że o możliwości przystąpienia do postępowania decyduje legitymowanie się interesem prawnym.

O istnieniu interesu prawnego przesądza norma prawa materialnego i istnienia takiej normy materialnoprawnej – jak prawidłowo uznał Sąd pierwszej instancji – wnioskodawczyni nie wykazała. Interes prawny powinien być konkretny i realny, a związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną wnioskodawcy a zaskarżonym zarządzeniem musi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień bądź obowiązków. Od interesu prawnego należy natomiast odróżnić interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, nie może jednak wykazać, że wskutek wydania zaskarżonego aktu doszło do zmiany jego sytuacji prawnej. Podnoszona przez wnioskującą o dopuszczenie do udziału w postępowaniu kwestia utrudnień w parkowaniu pojazdów związana z obecnym projektem organizacji ruchu, nie może stanowić oparcia dla legitymacji procesowej w niniejszej sprawie. Okoliczność ta przesądza co najwyższej o istnieniu po stronie wnioskodawczyni interesu faktycznego.

Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że udział M. I. w niniejszym postępowaniu jest niedopuszczalny z uwagi na brak wykazania interesu prawnego, o którym mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.