Postanowienie NSA z 5 maja 2016 r., I OZ 424/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dnia 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 462/15

Sprawa

w sprawie ze skargi M. K., B. J. M., M. K.-Z. i G. A. K. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2015., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie. 2

Skład

Sędzia NSA Wiesław Morys przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 462/15, odrzucił skargę M. K., B. J. M., M. K.-Z. i G. A. K. na sprecyzowaną w sentencji decyzję Wojewody Pomorskiego.

W jego uzasadnieniu wskazał, iż zarządzeniami z dnia 19 sierpnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał M. K., działającego w imieniu własnym oraz jako pełnomocnika pozostałych skarżących, do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 3 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionych fotokopii wraz z załącznikami oraz złożenie pełnomocnictw procesowych lub ich uwierzytelnionych odpisów do działania w imieniu pozostałych skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy tych zarządzeń zostały doręczone M. K. w dniu 24 sierpnia 2015 r. (z.p.o. k-17). Ustawowy termin na uiszczenie wpisu oraz uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 31 sierpnia 2015 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżących złożył 3 odpisy skargi oraz pełnomocnictwa udzielone przez pozostałych skarżących. Ponadto wszyscy skarżący złożyli wnioski o przyznanie im prawa pomocy, które zostały rozpoznane negatywnie postanowieniami referendarza sadowego z dnia 18 grudnia 2015 r. Nie został natomiast uzupełniony brak formalny skargi polegający na złożeniu załączników do skargi (wezwanie obejmowało obowiązek złożenia 3 odpisów skargi wraz z załącznikami). Konsekwencją zaś nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., jest jej odrzucenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. K. postulując jego uchylenie. Skarżący podał w nim, iż po wydaniu przez referendarza sądowego postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy z dnia 17 listopada 2015 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku uzyskał na telefoniczne zapytanie dotyczące uiszczenia opłaty informację, że kiedy ww. postanowienie się uprawomocni, to zostanie on ponownie wezwany do uiszczenia wpisu. Zamiast tego Sąd odrzucił jego skargę ze względu na braki formalne. Zdaniem skarżącego, z uwagi na to, że został on błędnie poinformowany zaskarżone postanowienie powinno zostać uchylone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w niniejszej sprawie skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (tak też doktryna – por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237).

W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, że mimo wezwania (jego osobiście oraz jako pełnomocnika pozostałych skarżących) nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci nadesłania trzech odpisów jej załączników. Zatem Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, wymaganych egzemplarzy odpisów załączników skargi, uniemożliwia nadanie tej skardze dalszego biegu. Uzasadnia to jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje oparcie w wiążącej i w tej sprawie uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".

Na koniec trzeba wyjaśnić, iż w tych okolicznościach zbędnym było wzywanie skarżących do uiszczenia wpisu od skargi, skoro z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie skarga i tak podlegała odrzuceniu. Natomiast argumentacja skarżącego o rzekomo błędnym poinformowaniu go przez pracownika sekretariatu sądu nie może stanowić podstawy uwzględnienia zażalenia już choćby z tego powodu, że wyjaśnienie to nie dotyczyło braków formalnych skargi, a wpisu, więc jako takie nie było błędne co do zasady. Poza tym toczące się postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie modyfikuje zarządzeń w innej materii, ani nie wpływa na termin ich wykonania, a pracownik nie był o to pytany. W dacie udzielenia informacji skarga nadawała się już do odrzucenia bez względu na inne kwestie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

----------------------- 3