Postanowienie NSA z 17 lutego 2017 r., I OZ 425/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt: II SA/Sz 366/12 o umorzeniu postępowania

Sprawa

w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [..] stycznia 2008 r., znak: [..] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. akt: II SA/Sz 366/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie umorzył postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt: II SA/Sz 236/08, Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, a Okręgowa Rada Adwokacka w Szczecinie wyznaczała na tej podstawie kolejnych pełnomocników. W toku postępowania skarżący występował z kolejnymi wnioskami o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, z których ostatni złożył na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. W tej sytuacji Sąd stwierdzając, że nie ma podstaw do rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postępowanie wszczęte kolejnym wnioskiem umorzył, w oparciu o art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718).

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się ustanowienia adwokata i wyrażając niezadowolenie z dotychczasowych pełnomocników wyznaczanych przez Okręgową Radę Adwokacką.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Sąd I instancji słusznie zauważył, że postępowanie incydentalne w sprawie przyznania skarżącemu pełnomocnika z urzędu, ustanowionego w ramach prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie zostało zakończone pozytywnym rozpatrzeniem wniosku skarżącego i przyznaniem mu pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec tego każdy kolejny wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika w sprawie będzie bezprzedmiotowy, a tym samym postępowanie takie będzie podlegać umorzeniu, co prawidłowo uczynił Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Sąd administracyjny, o ile zachodzą przesłanki do ustanowienia adwokata w postępowaniu sądowym, wskazuje jedynie na obowiązek jego wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką.

Wątpliwości co do kwalifikacji wyznaczonego przez Radę pełnomocnika, kwestię możliwości ubiegania się o wyznaczenie innego pełnomocnika skarżący powinien zgłaszać bezpośrednio Okręgowej Radzie Adwokackiej w Szczecinie.

Z powyższych przyczyn zażalenie skarżącego należało oddalić w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.