Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II SA/Bk 110/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie J. R. (dalej: wnoszącego zażalenie) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 25 marca 2014 r.
W uzasadnieniu postanowienia z 29 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku podał następujący stan sprawy.
Postanowieniem z 25 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał wniosek J. R. (dalej również: wnoszącego zażalenie) o przyznanie prawa pomocy w ten sposób, że odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznał prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Powyższe postanowienie doręczono wnoszącemu zażalenie w dniu 30 marca 2014 r. z pouczeniem o przysługującym zażaleniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. R. – nadając je w administracji Aresztu Śledczego w dniu 8 kwietnia 2014 r.
Wydając zaskarżone postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził, że postanowienie w przedmiocie prawa pomocy doręczono skarżącemu w dniu 30 marca 2014 r. Termin jego zaskarżenia mijał zatem w niedzielę 6 kwietnia 2014 r., a biorąc pod uwagę, że był to dzień ustawowo wolny od pracy – należy przyjąć zgodnie z art. 83 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), że termin upływał w poniedziałek 7 kwietnia 2014 r. Tymczasem z koperty, w której nadano zażalenie wynika, że nastąpiło to dzień później tj. 8 kwietnia 2014 r. Zażalenie było zatem spóźnione. Nadto nie zawiera ono wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia.
J. R. wniósł zażalenie na postanowienie z 29 kwietnia 2014 r. Wskazał, w szczególności, że jest ciężko chory i sparaliżowany. Uchybienie terminu nastąpiło właśnie ze względu na stan zdrowia wnoszącego zażalenie.
Wraz z zażaleniem J. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 25 marca 2014 r.
Zarządzeniem z 19 marca 2014 r., między innymi, odnotowano wniesienie zażalenia na postanowienie z 29 kwietnia 2014 r. oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 25 marca 2014 r. W pierwszej kolejności nadano bieg zażaleniu na postanowienie z 29 kwietnia 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji są częściowo błędne. Z akt sprawy wynika bowiem, że prośbę o doręczenie korespondencji wnoszącemu zażalenie doręczono do Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w dniu 31 marca 2014 r. (k. 107). Nie jest więc możliwe, aby korespondencja została doręczona wnoszącemu zażalenie w dniu 30 marca 2014 r. (jak wskazano przy podpisie J. R. – k. 108). Za prawidłową datę doręczenia korespondencji wnoszącemu zażalenie należy więc przyjąć 31 marca 2014 r., a więc dzień wskazany na potwierdzeniu odbioru korespondencji kierowanej do J. R. w rubryce "(data i podpis doręczającego/wydającego)" (k. 108).
Jest to jednak jedyny błąd, popełniony przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Termin do wniesienia zażalenia przez J. R. mijał więc w dniu 7 kwietnia 2014 r. Zażalenie zostało zaś złożone w administracji Aresztu Śledczego w dniu 8 kwietnia 2014 r. Termin do wniesienia zażalenia został więc przekroczony.
J. R. został – przy doręczeniu postanowienia z 25 marca 2014 r. – prawidłowo pouczony o terminie do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Wraz z zażaleniem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. Postanowienie z 29 kwietnia 2014 r. jest więc zgodne z prawem.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 25 marca 2014 r. J. R. złożył dopiero wraz z zażaleniem na postanowienie z 29 kwietnia 2014 r. Nie został on jeszcze rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.