Postanowienie NSA z 28 lutego 2017 r., I OZ 433/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 540/15 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego

Sprawa

w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R.S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie. Rozpoznając wniosek Sąd podkreślił, iż sędzia, którego dotyczył wniosek, złożył oświadczenie o braku okoliczności wskazanych w art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", a brak uzasadnionych podstaw wniosku powodował konieczność jego negatywnego rozpoznania na podstawie art. 22 § 2 tej ustawy.

Zażalenie na to postanowienie wniósł R.S.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I P.p.s.a.. Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego wskazanego przez R.S. Za takie okoliczności w żadnym razie nie może być uznane niezadowolenie z innych orzeczeń w sprawach ze skarg skarżącego, w wydaniu których uczestniczył sędzia wskazany we wniosku.

Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczeń sędziów – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające wyłączenia było zgodne z prawem.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.