Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 608/09 odrzucił zażalenie J. A. na postanowienie tego Sądu z dnia 17 grudnia 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, które doręczono skarżącej w dniu 31 grudnia 2009 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji, mając na uwadze treść art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego chyba, że takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz lub profesor albo doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, iż skarżąca osobiście sporządziła zażalenie, pomimo, że nie jest jednym z w/w uprawnionych podmiotów, zatem zażalenie należało odrzucić.
Na powyższe postanowienie J. A. złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości, jako wydanego z rażącym naruszeniem przepisów, jednocześnie wskazując, iż Sąd do tej pory nie rozpoznał jej wniosku o przyznanie prawa pomocy tj. ustanowienia adwokata z urzędu, który jest niezbędny do sporządzenia zarówno skargi kasacyjnej jak również zażalenia. Natomiast Sąd powinien stać na straży prawa a nie działać na szkodę obywateli.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W myśl art. 194 § 4 P.p.s.a. zasadą jest, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że sporządza je jeden z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a.
Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca J. A. posiadała uprawnienia do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zaś niedotrzymanie obowiązku nałożonego art. 194 § 4 P.p.s.a., tzw. przymusu radcowsko - adwokackiego, stosownie do art. 178 P.p.s.a., skutkuje jego odrzuceniem.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i trybie złożenia na nie środka zaskarżenia (k. 88 akt), natomiast skarżąca, mimo tego pouczenia, zażalenie sporządziła osobiście, a zatem postanowienie Sądu I instancji jest słuszne i zgodne z prawem. Kwestia nierozpoznania wniosku skarżącej o przyznania prawa pomocy nie ma znaczenia w niniejszym postępowaniu, jednakże należy wskazać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r. ustanowił adwokata dla skarżącej z urzędu.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.