Postanowienie NSA z 28 stycznia 2010 r., I OZ 44/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt VII SAB/Wa 51/09 odrzucające sprzeciw W. K. na zarządzenie referendarza z dnia 25 września 2009 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt VII SAB/Wa 51/09, na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., odrzucił sprzeciw W. K. na zarządzenie referendarza z dnia 25 września 2009 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nienadesłanie w wyznaczonym terminie czytelnie wypełnionego formularza PPF.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że odpis zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 września 2009 r. został doręczony skarżącemu w dniu 1 października 2009 r. Termin do złożenia sprzeciwu upływał w dniu 8 października 2009 r., zaś skarżący złożył go dopiero w dniu 14 października 2009 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 259 § 1 P.p.s.a.

W zażaleniu nazwanym "kasacją" na powyższe postanowienie W. K. podniósł, iż nie uchybił terminowi i wniósł o ustanowienie adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8 w/w ustawy, wydanych przez referendarzy sądowych, między innymi o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku - w niniejszej sprawie o przyznaniu prawa pomocy - strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu, między innymi sprzeciw wniesiony po terminie, Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie odpis zarządzenia z dnia 25 września 2009 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zawierający prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia sprzeciwu, został doręczony skarżącemu w dniu 1 października 2009 r. (k. 60 akt). Zatem termin do wniesienia wskazanego środka zaskarżenia upływał z dniem 8 października 2009 r. Skarżący sprzeciw od powyższego zarządzenia złożył dopiero w dniu 14 października 2009 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 259 § 1 P.p.s.a.

Uznać zatem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił sprzeciw na mocy art. 259 § 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.