Postanowienie NSA z 28 maja 2013 r., I OZ 442/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 109/12 o odrzuceniu zażalenia J. H. na zarządzenie z dnia 27 lutego 2013 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 109/12, odrzucił zażalenie J. H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2013 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

W uzasadnieniu Sąd podał, iż zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie.

W przedmiotowej sprawie skarżący J. H. wniósł zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 27 lutego 2013 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, że ustawa nie przewiduje zażalenia na zarządzenie w takim przedmiocie, Sąd I instancji uznał je za niedopuszczalne.

Na powyższe postanowienie J. H. wniósł zażalenie wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na:

1. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz
2. postanowienia taksatywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest w ogóle wniesienie tego środka odwoławczego. Podobna regulacja odnosi się do zarządzeń przewodniczącego na mocy art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do ww. przepisu, do zażaleń na zarządzenie przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy działu IV "środki odwoławcze", jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Treść przytoczonych przepisów nie pozwala na przyjęcie, aby możliwym było wniesienia środka odwoławczego – zażalenia na zarządzenia przewodniczącego wzywające stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego wydanego na podstawie art. 255 cytowanej ustawy, wzywającego do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Z uwagi na niedopuszczalność wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił wniesione w sprawie zażalenie.

Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie naruszyło prawa Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu zażalenia.