Postanowienie NSA z 29 maja 2019 r., I OZ 443/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1974/18 o odrzuceniu skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania

Sprawa

w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1974/18 odrzucił skargę K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2018 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako "P.p.s.a."), stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 1246/18 oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. Następnie pismem z dnia 30 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 19 listopada 2018 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone adresatowi w dniu 5 lutego 2019

Jednocześnie wskazać należy, że r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uiścił należnego wpisu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i treść przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga podlega odrzuceniu, bowiem skarżący nie uiścił wpisu w terminie.

Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł K.J.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji trafnie zinterpretował okoliczności procesowe niniejszej sprawy, uznając, że w sprawie ziściła się przewidziana w art. 220 § 3 P.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący nie uiścił wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia mu wezwania do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, tj. do dnia 5 lutego 2019 r. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że skargę, która pomimo wezwania nie została opłacona w wyznaczonym terminie, należało odrzucić stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a., co niniejszym prawidłowo uczynił Sąd w zaskarżonym postanowieniu.

Jednocześnie podnieść należy, że obowiązek uiszczenia wpisu od skargi został przesądzony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 126/18 w którym wskazano, że niniejsza sprawa nie dotyczy bezpośrednio stosunku służbowego skarżącego, a co za tym idzie nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.