Postanowienie NSA z 28 sierpnia 2024 r., I OZ 445/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. i M. S na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 279/24 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. i M. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia 22 lutego 2024 r. nr NK-OL.025.7.2024.DS w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Niczyporuk przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z 1 marca 2024 r. J. S. i M. S. (dalej: Skarżący), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd I instancji) skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z 22 lutego 2024 r. nr NK-OL.025.7.2024.DS w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Pismami z 17 kwietnia 2024 r., Skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie swoich numeru PESEL. Jednocześnie pismem z tej samej daty Skarżący wezwani zostali do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z 15 kwietnia 2024 r. o wezwaniu ich do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2021, poz. 535), w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania doręczone zostały Skarżącym 19 kwietnia 2024 r. (k. 54 i 55 akt sądowych). Termin do ich wykonania upływał zatem 26 kwietnia 2024 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie wskazali swoich numerów PESEL. Ponadto, jak wynika z informacji z 9 maja 2024 r. z rejestru opłat sądowych Skarżący nie uiścili należnego wpisu od skargi.

W związku z nieuzupełnieniem przez Skarżących braku formalnego skargi oraz nieuiszczeniem wpisu od skargi - Sąd I instancji, postanowieniem z dnia 20 maja 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 279/24, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę.

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżący złożyli zażalenie w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Od powyższej zasady ustawodawca wprowadził dwa wyjątki. Pierwszy dotyczy spraw, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a. - ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych). Drugi dotyczy zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w drodze orzeczenia sądowego przez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części (art. 243 i następne p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie Skarżący w skardze – nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym zaszły podstawy do wezwania Skarżących do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od wniesionej skargi.

Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z 17 kwietnia 2024 r., w wykonaniu zarządzenia z 15 kwietnia 2024 r., wezwano Skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi. prawidłowo pouczając o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania sądu. Pismem z tej samej daty wezwano Skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie swoich numeru PESEL również prawidłowo pouczając o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Pomimo skutecznego doręczenia tych wezwań - Skarżący w zakreślonym terminie, tj. do dnia 26 kwietnia 2024 r. nie uiścili należnego wpisu od skargi, ani też nie podali swoich numerów PESEL.

Z uwagi na powyższe należało uznać, że odrzucenie skargi przez Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. było prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.