Postanowienie NSA z 9 maja 2018 r., I OZ 446/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wa 139/17 o odrzuceniu skargi Z. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 139/17

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 31 października 2017 r.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia została sporządzona osobiście i podpisana przez skarżącego w związku z tym na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd orzekł jak w sentencji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 285l w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia sądu administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ w okolicznościach rozpoznawanej sprawy została ona sporządzona przez skarżącego osobiście, a nie jest to brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a., to zgodnie z art. 285f § 3 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł w kontrolowanym postanowieniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.