Postanowienie NSA z 26 stycznia 2012 r., I OZ 45/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 444/10 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skarg M. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...], z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłków celowych, z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 444/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił M. P. – w imieniu którego działa pełnomocnik adwokat Ł. G. – przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie z jego skargi na wskazane w sentencji niniejszego postanowienia decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie wskazując, że wysłanie skargi kasacyjnej z przekroczeniem terminu z uwagi na dużą ilość korespondencji sądowej prowadzonej w innych sprawach skarżącego i korzystanie z pomocy aplikanta adwokackiego nie może stanowić okoliczności potwierdzającej brak winy pełnomocnika.

Na to postanowienie pełnomocnik skarżącego – adwokat Ł. G. złożył zażalenie, podnosząc, że uchybienie terminu powstało wskutek okoliczności niezależnych od pełnomocnika, którym pomimo dołożenia należytej staranności, nie był w stanie przeciwdziałać. Wskazano, że pełnomocnik nie ponosi winy w nadzorze pracy Kancelarii, gdyż aplikant adwokacki, który pomagał przy prowadzeniu spraw skarżącego był stale kontrolowany i zobowiązany do szczegółowego raportowania aktualnego statusu spraw, również tej, w której doszło do uchybienia. Adwokat podał ponadto, że z tym konkretnym aplikantem współpracował wielokrotnie, miał do niego pełne zaufanie, co - w jego ocenie – jest okolicznością rzutującą na kwestię braku winy w nadzorze jego pracy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 tej ustawy.

Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), bądź nieznajomość prawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 1998r. I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127).

Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

W przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł argumentu, który pozwoliłby zastosować art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, która to sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Wskazać przy tym należy, że skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się pełnomocnik, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Dotyczy to również personelu administracyjnego, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.