Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 marca 2009 r. sygn. akt II SAB/Sz 50/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie z jego skargi na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Szczecinie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 2 lutego 2009r. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie Sąd przesłał skarżącemu druk formularza celem jego wypełnienia. P. J. nie udzielił odpowiedzi na wymienione zarządzenie, wobec czego Sąd I instancji na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." pozostawił bez rozpoznania jego wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Na zarządzenie z dnia 12 marca 2009r. P. J. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie bezsporne jest nieuzupełnienie przez wnioskodawcę braku wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci jego złożenia na urzędowym formularzu. Okoliczność ta obliguje Sąd do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Za prawidłowe uznać zatem należy zaskarżone zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 marca 2009 r.
Zażalenie nie podnosi żadnych konkretnych zarzutów kwestionujących zasadność i zgodność z prawem zaskarżonego zarządzenia.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia