Postanowienie NSA z 4 października 2022 r., I OZ 452/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 października 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 lipca 2022 r. sygn. akt II SPP/Sz 45/22 uchylające postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 maja 2022 r. II SPP/Sz 45/22 oraz utrzymujące w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SPP/Sz 45/22 o umorzeniu postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 5 maja 2021 r. nr SKO.4112.673.2021 w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Przybysz przewodniczący

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

Postanowieniem z 7 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 26 maja 2022 r., II SPP/Sz 45/22, o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z 4 kwietnia 2022 r. o umorzeniu postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z 5 maja 2021 r., nr SKO.4112.673.2021, w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanowił: I. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 26 maja 2022 r., sygn. akt II SPP/Sz 45/22; II. utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SPP/Sz 45/22.

Na niniejsze rozstrzygnięcie zażalenie wniósł R. S. wnosząc o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy w postaci przyznania pełnomocnika z urzędu, niezbędnego do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.) sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obecnie obowiązującym nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie.

Ponadto zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone bezpośrednio w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w tym katalogu, brak jest też innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie. W konsekwencji należy stwierdzić, że ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia/zarządzenia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy. Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jeżeli zatem postępowanie incydentalne w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie zostało zakończone pozytywnym rozpatrzeniem wniosku i przyznaniem skarżącemu pomocy we wnioskowanym zakresie, to każdy kolejny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w niniejszej sprawie będzie bezprzedmiotowy, a postępowanie takie będzie podlegać umorzeniu.

Biorąc pod uwagę powyższe, zażalenie nie przysługiwało na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II postanowienia z 7 lipca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł zatem odnieść się do podniesionej w zażaleniu argumentacji dotyczącej tego rozstrzygnięcia.

Zażalenie przysługiwało na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I postanowienia z dnia 7 lipca 2022 r., jednak zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które mogłyby podważyć rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w związku z powyższym zażalenie w tym zakresie jest bezzasadne i należało je oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.