Postanowienie NSA z 13 maja 2016 r., I OZ 453/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1539/15 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 11 sierpnia 2015 r., Nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu skargi wskazał jedynie, że wykonuje zawód kierowcy i praca ta jest jedynym źródłem utrzymania jego rodzinny.

Odmawiając wstrzymania wykonania ww. decyzji Kolegium, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie – powołując się na przepisy art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." – uznał, że wniosek T. K. nie mógł odnieść zamierzonego skutku bowiem skarżący w żadnym zakresie nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonego orzeczenia spowoduje po jego stronie wyrządzenie znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

T. K., w złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu, wnosząc o jego zmianę, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zarzucił Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie:

• art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że wskutek wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 r. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pomimo wskazania takich skutków i szkody w złożonej skardze,
• art. 80 k.p.a. poprzez niczym nieuzasadnione uznanie, że odmowa wstrzymania wykonania ww. decyzji jest uzasadniona interesem publicznym - bezpieczeństwem w ruchu drogowym, podczas gdy skarżący przedstawił aktualne zaświadczenia lekarskie, które wskazują że jest osobą zdrową od 2002 r. kiedy zdał egzamin na prawo jazdy, jeździ bezkolizyjnie i bez punktów karnych, a w 2006r. przebył kompleksowe badania lekarskie związane z egzaminem na TIR-y i autobusy.

W uzasadnieniu zażalenia, jego autor, oprócz szerokiego odniesienia się do okoliczności braku racjonalnych podstaw do wydania zaskarżonej przez niego decyzji, ponownie wskazywał, że utrata uprawnień do kierowania pojazdami spowoduje nieodwracalne skutki dla niego i jego dziecka, gdyż pozbawi ich jedynego źródła utrzymania. Wykonania zaskarżonej decyzji uczyni również postępowanie sądowe bezprzedmiotowym, a zatem spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym zaznaczyć, iż ww. przepis (zawarte w nim przesłanki) stanowił w niniejszym przypadku jedyną podstawę wydania przez Sąd Wojewódzki zaskarżonego postanowienia. Zarzucanie zatem Sądowi naruszenie art. 80 k.p.a., w sytuacji, gdy przepis ten nie odnajdował zastosowania nie było uzasadnione.

Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Badając przedstawione okoliczności, sąd nie dokonuje przy tym oceny samego, zaskarżonego orzeczenia (aktu), podnoszone zatem przez wnoszącego zażalenia argumenty na tym tle nie mogły zostać uwzględnione.

Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej ich brak nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Skarżący we wniosku nie wskazał, ani nie udokumentował konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za takie nie można bowiem uznać lakonicznego i nie popartego niczym stwierdzenia, że ewentualna utrata uprawnień pozbawi go jedynego źródła utrzymana, zwłaszcza w sytuacji, iż samo skierowanie na badanie o tym nie przesądza.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.