Uzasadnienie
F.L. złożył w dniu 23 stycznia 2012 r. w Kancelarii Urzędu Miasta K. skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej, tj. braku odpowiedzi na pytanie "Komu został wydany abonament postojowy roczny służbowy SO na okaziciela na rok 2011 o numerze 00686?".
W dniu 20 lutego 2012 r. F.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z powodu nieprzekazania powyższej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania.
Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w odpowiedzi na powyższy wniosek wniósł o jego oddalenie wskazując, że skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 22 lutego 2012 r. Podał, że skarga została wniesiona do niewłaściwego organu - Urzędu Miasta K. Kancelarii Magistratu na Placu Wszystkich Świętych 3-4 w K. Natomiast, do Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. została przekazana w dniu 24 stycznia 2012 r.
W ocenie organu datą wszczęcia postępowania sądowego był zatem dzień 24 stycznia 2012 r., zaś skarga powinna zostać przekazana do Sądu do dnia 8 lutego 2012 r. Podkreślił, że złożenie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło już po złożeniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny, jednakże uchybienie terminu było niewielkie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20 marca 2012 r. wymierzył Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. grzywnę w wysokości 100 zł.
W uzasadnieniu postanowienie odwołując się do treści art. 54 § 1 i 2, art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) oraz art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) stwierdził, że w sprawach dotyczących dostępu informacji publicznej organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia.
Sąd pierwszej instancji podał, że skarga F.L. na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. wpłynęła do organu w dniu 24 stycznia 2012 r. Wyjaśnił, że Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. jest samodzielną jednostką organizacyjną Gminy Miejskiej K., nie posiadającą osobowości prawnej, działającą jako wyodrębniona jednostka budżetowa, zaś termin do przekazania skargi upływał w dniu 8 lutego 2012 r. Z tych względów, wniosek o wymierzenie grzywny uznał za zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że opóźnienie było kilkudniowe oraz okoliczność, że do dnia orzekania w niniejszej sprawie akta sprawy ze skargi F.L. na bezczynność organu zostały do Sądu przekazane.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucając naruszenie art. 21 pkt 1 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 54 i art. 55 P.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu stwierdził, że nie posiadał wnioskowanych przez skarżącego informacji i z tego względu żądanie udostępniania tej informacji nie jest zasadne.
W ocenie autora zażalenia oznacza to, że do czasu rozpoznania przez Sąd skargi na bezczynność organu, wymierzenie grzywny było nieprawidłowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Zgodnie art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym w myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione – skarga pomimo upływu ustawowego terminu nie została przekazana, a skarżący złożył stosowny wniosek.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszego postępowania podkreślić należy, że skarga F.L. jest rozpatrywana w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi sądowi. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a, nie jest wyłącznie pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w wymienionym przepisie służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Wprawdzie przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od wykonania przez organ obowiązków, o których mowa w art. 21 pkt 1 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 54 § 2 P.p.s.a. Z tej przyczyny ponosi on odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji tego prawa przez stronę.
Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa w celu przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarga F.L. wpłynęła do organu w dniu 24 stycznia 2012 r., co oznacza, że piętnastodniowy termin na jej przekazanie do Sądu upływał w dniu 7 lutego 2012 r. Bezspornym jest zatem fakt, że Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. przekazując skargę dopiero w dniu 22 lutego 2012 r. wywiązał się z tego obowiązku z naruszeniem terminu, o którym mowa art. 21 pkt 1 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 55 P.p.s.a.
W związku z powyższym uznać należy, iż Sąd pierwszej instancji trafnie wywiódł, że spełnione zostały przesłanki do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny.
Zauważyć należy, iż Sąd pierwszej instancji wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okres opóźnienia organu w przekazaniu skargi, jego przyczyny oraz wykonanie tego obowiązku po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny. Trafnie przyjął, że okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi nie mają znaczenia dla samego wymierzenia grzywny. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem autora zażalenia, że wymierzenie grzywny jest uwarunkowane uprzednim zbadaniem zasadności skargi na bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Celem postępowania z wniosku o wymierzenie grzywny jest bowiem jedynie ocena prawidłowości działania organu w zakresie przekazania skargi do Sądu w ustawowym terminie, i ewentualne przymuszenie go do wykonania powyższego obowiązku poprzez jej wymierzenie. Kwestia oceny zasadność przekazanej skargi jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w zaskarżonym postanowieniu szczególne okoliczności tej sprawy zostały uwzględnione, a wysokość wymierzonej grzywny jest adekwatna do stopnia niewypełnienia obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie.
Z tych względów, zarzuty zażalenia dotyczące naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 54 i art. 55 P.p.s.a. i art. 21 pkt 1 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie mogły odnieść zamierzonego skutku.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.