Uzasadnienie
K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 3 sierpnia 2023 r., znak IG-II.7513.11.2023.UK w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntów.
Zarządzeniem Przewodnicząca III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 5 października 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 1541/23, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 3 sierpnia 2023 r. znak IG-II.7513.11.2023.UK poprzez podanie numeru PESEL skarżącego w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 i 14).
Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych została doręczona skarżącemu 20 listopada 2023 r. (k.
- 19) W zakreślonym terminie braki formalne nie zostały przez skarżącego uzupełnione.
Zaskarżonym postanowieniem z 21 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K.K. oraz zasądził na jego rzecz z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwrot kwoty 200 zł tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od skargi.
Pismem z dnia 15 lutego 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Niewątpliwie wywiedziona na gruncie niniejszej sprawy skarga była dotknięta brakami formalnymi. Brak wskazania numeru PESEL skarżącego wymagał więc wszczęcia procedury naprawczej na mocy art. 49 § 1 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W zakreślonym 7-dniowym terminie, który upływał 27 listopada 2023 r., skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL, wobec czego Sąd I instancji zobligowany był odrzucić skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Nie ma przy tym znaczenia, jak podniesiono w uzasadnieniu zażalenia, że numer PESEL skarżącego został podany już w toku postępowania administracyjnego. Zainicjowane przez skarżącego postępowanie sądowoadministracyjne toczy się bowiem na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wyraźnie stanowią, że pierwsze pismo strony w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Natomiast w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, której braków formalnych nie uzupełniono, przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustanawia rygor jej odrzucenia.
Powyższa kwestia związana z brakami formalnymi skargi w postaci niewskazania numeru PESEL strony była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, podjętej w składzie siedmiu sędziów, stwierdził, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Podzielając powyższe stanowisko, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skierowane do skarżącego wezwanie było właściwe.
Ponadto podkreślić należy, że strona – decydując się na wszczęcie postępowania sądowego – musi liczyć się z koniecznością podjęcia pewnej aktywności procesowej, w tym spełnienia szeregu wymogów o charakterze formalnym. Strony wnoszące skargę muszą respektować zasady i tryb wnoszenia skargi do Sądu administracyjnego, zaś w przypadku niedopełnienia tych obowiązków muszą liczyć się z zamknięciem dostępu do sądu. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd I instancji zasadnie orzekł na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z przedstawionych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.