Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw K. J. od pouczenia zawartego w punkcie 1 druku dołączonego do przesłanego skarżącemu wyroku tego Sądu z dnia 7 grudnia 2017 r. Jak wskazał Sąd I instancji w motywach postanowienia, w punkcie 1 ww. pouczenia zawarto informację, iż wniosek o uzasadnienie wyroku podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Skarżący w piśmie datowanym na dzień 29 stycznia 2018 r. wniósł m.in. "sprzeciw w zakresie pouczenia o obowiązku kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej" z uwagi na posiadane zwolnienie ustawowe z art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Sąd meriti wskazał, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują takiego środka zaskarżenia jak "sprzeciw" od pouczenia o kosztach postępowania sądowego (kosztach opłaty kancelaryjnej).
Tak więc co do zasady rację miał skarżący, iż brak jest w jego przypadku obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, jednakże sprzeciw należało odrzucić jako niedopuszczalny na podstawie art. 167a § 6 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., podnosząc że kierowane do niego wezwanie w przedmiocie kosztów sądowych jest nieuzasadnione, bowiem jest on z mocy ustawy zwolniony z kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Na wstępie wskazać należy, że sprzeciw do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 3 § 2a P.p.s.a.). Ponadto sprzeciw, zgodnie z art. 167a § 2, P.p.s.a., jest środkiem zaskarżenia zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 30 § 1, art. 49 § 2 oraz art. 234 § 2 ww. ustawy.
Jak wynika z niewadliwych ustaleń Sądu meriti, w dniu 7 grudnia 2017 r. zarządzono doręczenie K. J. odpisu sentencji wyroku z tej samej daty wraz z pouczeniem m.in. o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz związanymi z tym kosztami dla strony, wynikającymi z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł. Na pouczenie to, zawarte w punkcie 1 ww. pisma, sprzeciw wniósł K. J. wskazując, iż jest on ustawowo zwolniony od kosztów sądowych na podstawie art. 239 P.p.s.a. Istotą niniejszej sprawy jest więc kwestia dopuszczalności wniesienia sprzeciwu od wymienionego pouczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na takie pouczenie, w świetle przepisów P.p.s.a. wymienionych na wstępie – sprzeciw nie przysługuje, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie trafnie orzekł o jego odrzuceniu.
Jednakże zgodzić się należy ze skarżącym, iż bezcelowe wydaje się pouczanie strony ustawowo zwolnionej z kosztów sądowych o opłacie pobieranej od sporządzenia uzasadnienia wyroku, bowiem oczywistym jest, że adresat tego pouczenia nie ma obowiązku opłaty tej uiszczać. Natomiast takie pouczenie samo w sobie nie powoduje dla strony żadnych skutków prawnych.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
- - ---------------------- 2