Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 46/13

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 423/12 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 423/12
Sprawa
w sprawie z skargi S. Sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odprawy pieniężnej z tytułu rozwiązania stosunku pracy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek.
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 423/12 oddalił skargę S. Sp. z o.o. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odprawy pieniężnej z tytułu rozwiązania stosunku pracy.

S. Sp. z o.o. reprezentowana przez adwokata pismem z dnia 11 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.

W uzasadnieniu wniosku podała, że prezes jednoosobowego zarządu spółki do dnia 12 października 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 423/12 odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku.

W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej "P.p.s.a.") podał, że w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika, a nie przez stronę skarżącą, którą ten pełnomocnik reprezentuje. W przypadku występowania w postępowaniu za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, ryzyko negatywnych skutków zachowań pełnomocnika ponosi mocodawca (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 525/11). Powierzając prowadzenie swojej sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi strona powinna liczyć się z tym, że wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec niej. Ponadto podkreślił, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pełnomocnik strony skarżącej uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazał na okoliczności odnoszące się do strony, którą reprezentuje, a nie do jego osoby. Pełnomocnik należycie dbający o interesy swojego mocodawcy powinien dołożyć staranności, aby dochować terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą jest, że po rozpoznaniu sprawy na wyznaczonym terminie rozprawy zapada wyrok. A zatem pełnomocnik powiadomiony o terminie rozprawy powinien podjąć kroki mające na celu ustalenie, czy na rozprawie zapadł wyrok czy też nie. Bierność pełnomocnika po rozprawie w żadnym stopniu nie uzasadnia wniosku o przywrócenie terminu.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia S. Sp. z o.o. reprezentowanej przez adwokata, który wnosząc o jego uchylenie zarzucił naruszenie art. 86 § 1 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie dokonał omawianej czynności ze swej winy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei, zgodnie z art. 88 powołanej ustawy - spóźniony lub za mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności sprawdza, czy spełnia on wymogi formalne m.in. to, czy został złożony w siedmiodniowym terminie, o którym w art. 87 § 1 tej ustawy.

Wniosek o przywrócenie terminu będzie wnioskiem spóźnionym w sytuacji, gdy został on wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Termin ten jest liczony od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona postępowania sądowego dowiedziała się o uchybieniu terminu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, (red.) prof. R. Hauser, prof. M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 421.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji przyjął, że złożony w tej sprawie wniosek o przywrócenie terminu podlegał merytorycznej ocenie tj. że został on złożony w ustawowym terminie. Stanowisko to nie jest prawidłowe.

Z treści złożonego w tej sprawie wniosku wynika, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 października 2012 r. było przebywanie przez D.M. - prezesa jednoosobowego zarządu S. Sp. z o.o. na zwolnieniu lekarskim do 12 października 2012 r. Oznacza to, że najpóźniej w dniu 13 października 2012 r. wskazana przez pełnomocnika skarżącej spółki przyczyna uchybienia terminu ustąpiła. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 października 2012 r. upływał zatem w dniu 19 października 2012 r. W konsekwencji skoro złożony w tej sprawie wniosek o przywrócenie terminu wniesiono dopiero w dniu 11 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego), to wniosek ten jest spóźniony i na podstawie art. 88 P.p.s.a. podlegał odrzuceniu.

W tej sytuacji podniesiony przez pełnomocnika skarżącej spółki zarzut naruszenia art. 86 § 1 P.p.s.a., nie mogł odnieść zamierzonego skutku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 88 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.