Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 maja 2018 roku sygn. akt I OZ 460/18 na podstawie 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 lutego 2018 roku sygn. akt III SAB/Kr 142/17 oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 11 grudnia 2017 roku wydanego w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wniosku z dnia 2 lutego 2017 roku.
Wnioskiem z dnia 11 czerwca 2018 roku K. J. zwrócił się o uzupełnienie tego postanowienia o określenie, czy zażalenie zostało oddalone w całości czy w części. W ocenie wnioskodawcy nie odpowiada ono wymaganiom przepisu art. 151 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W niniejszej sprawie NSA postanowieniem z dnia 16 maja 2018 roku oddalił zażalenie K. J. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8 lutego 2018 roku. Na mocy tego postanowienia WSA w Krakowie oddalił wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 11 grudnia 2017 roku oddalającego jego skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. Nie sposób przyznać racji wnioskodawcy co do tego, że postanowienie to wymaga uzupełnienia. NSA rozpoznał wniesione zażalenie w całości i orzekł o całości sprawy będącej przedmiotem postępowania zażaleniowego. NSA nie miał obowiązku zawarcia w swoim orzeczeniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydane w sprawie postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy.
Nie sposób uznać za zasadne twierdzenia wnioskodawcy o tym, że w sentencji kwestionowanego postanowienia nieprawidłowo nie podano w jakim zakresie zażalenie zostało oddalone (w całości czy w części). Zdaniem NSA sentencja postanowienia w powiązaniu z treścią jego uzasadnienia jest całkowicie zrozumiała co do zakresu oddalenia zażalenia wnioskodawcy. Nie ulega wątpliwości, że zażalenie zostało oddalone w całości. Odnosząc się do argumentacji zawartej we wniosku o uzupełnienie postanowienia, wskazać należy, że skupia się wokół treści art. 151 p.p.s.a., podczas gdy kwestionowane postanowienie zostało wydane na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy.
W tej sytuacji wniosek jako niezasadny podlegał oddaleniu na podstawie art. art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a.